FAm|DmC
A#Am|DmC
คือสิสุดFคัก แล้วน้องAmจังว่าอยากไป Dm
เหตุผลCของคนเบิดใจ A#
อ้างหยังCกะคือสุอย่างF
แต่น้องฮู้บ่คAmวามฮู้สึกของคนที่ฟังDm
มันเบลอCคือถูกยาสั่งA# หาทางไปต่อบ่เป็นC
ประเด็นFคืออ้ายยังฮักAmอยากกอดเจ้าไว้ Dm
แต่ต่อรองCอีหยังบ่ได้ A#ยืนน้ำCตาไหลใจชFา
วาระสุดท้ายAmที่บ่อยากเจอกะเดินเข้ามาDm
คืนใจใCห้กันโลดสาA# น้องว่าเฮาCไปกันบ่ได้ F
* กองมันไว้สA#าเด้อฮักอ้ายให้เจ้า Am
ถึงมันซิฮ้างซิเก่าA# ถ้าน้องบ่เอาC กะกองมันไว้ F
แล้วหันหลังหนี Amบ่ต้องแยแส
เพราะอ้ายมันแค่ Dmคนอย่นอกใจ
บ่มีผลA#พอให้เจ้าเปลี่ยนใจ กับฮักที่อ้ายCมี
ถ้าบ่ดี กะกองมันFไว้ [(C)]
เจ็บจำยอมF ถึงยังบ่พร้อมAm เมือเจ้าเอ่ยDmลา
บ่ขอCรับคืนเด้อหล่าA# ถึงว่าCมีค่าบ่พอF
ก็ฮักหมดใจ Amยังบ่คู่ควรซิได่ไปต่Dmอ
ได้แต่ยืนCเฮ็ดหน้ากอซอA# ซำนี้ละCเน้อคนซิถึกFถิ่ม..
FAm|DmC|A#C|F
Am|Dm|A#C|F
( ซ้ำ * )
ถ้าบ่ดี..C กะกองมันไว้ F
