ฉันมองหน้าเธอไม่ได้ ซะด้วยซ้ำ เพราะยังจำริมฝีปาก และตาคู่นั้น ฉันยังจำได้ทุกอย่าง และจำได้ดี ฉันยังไม่คิดว่ามีใครแทนได้ทั้งนั้น เพราะในวันที่เธอจากไป โลกหยุดชะงัก เหมือนหัวใจของฉันมันหยุดเต้นกะทันหัน * เป็นอะไรที่มันวิเศษจริงๆ ที่เรื่องราวของคนๆ นึง แต่งได้เป็นสิบเพลง ท่วงทำนองทุกอันที่ปล่อยออกไปนั้น มาจากวันที่เธอจะไป ฉันเก็บเอาไว้และมาบรรเลง จากฉันที่ไม่เคย เล่นดนตรี แต่แต่งเพลงมาร้องให้เธอ แม้เสียงไม่ดี และแค่หวังว่าเธอจะได้ฟังสักเพลง จากฉัน (so) เพลงไหนก็ได้ ท่อนไหนก็ได้ เพราะในทุกเพลงล้วนมีเธออยู่ในนั้น เธอจะรู้ได้ด้วยตัวเอง ขอแค่เธอฟัง เพลงของฉัน เพลงของฉัน.. หรือว่าตาของฉันมันบอดเกินไป เธอมีสัญญาณมาบอกเตือนภัย ว่าถึงเวลาที่ต้องทำใจ ในวันที่เธอจะต้องเดินไป ฉันอยากหันหลังและกลับไปจับมือไว้ ถึงฉันจะรู้ว่าเธอจะเหมาะกับใคร ถึงฉันจะรู้ว่าฉันจะขอเธอเกินไป แต่ในวันนี้อยากกอดเธอเกินใคร * เป็นอะไรที่มันวิเศษจริงๆ ที่เรื่องราวของคนๆ นึง แต่งได้เป็นสิบเพลง ท่วงทำนองทุกอันที่ปล่อยออกไปนั้น มาจากวันที่เธอจะไป ฉันเก็บเอาไว้และมาบรรเลง