วาฬเกยตื้น (อีสาน) - เบิ้ล ปทุมราช

มีวาฬโตหนึ่งมันลอยน้ำมา เบิ่งเจ็บช้ำในอุรากว่าที่เคย มันพยายามตามฮักทรามเชย แต่สุดท้ายต้องมาเกยตื้นน้ำตาย ให้เจ้าจำไว้ บัดยามสิฮักไผ อย่าเฮ็ดให้ใจต้องเจ็บ และโปรดจำไว้ เป็นหยังคือเสียใจ ย้อนเฮาเฮ็ดโตเจ้าของเอง ฮักกะคือฮัก หลงกะคือหลง ไปถามชาวประมงเขาคงบ่เข้าใจ อ้ายนั้นเป็นวาฬที่บืน ฝั่งมาตาย ใจสลาย หล่นลงไป ใต้ทะเล โตอ้ายบ่เคยเรียนรู้มาก่อน แม่บังอรมาเฮ็ดอ้าย จนอกตรม ดวงใจของอ้ายมันแสนระบม จากพิษร้าย ที่ทำร้าย จากปากเธอ ปากบอกว่าฮัก ใจบอกว่าแคร์ สุดท้ายบ่เหลียวแล ปล่อยอ้ายบืนฝั่งตาย อ้ายกะสิยอมให้เจ้า กลืนน้ำลาย จากคำร้ายที่กล่าวไว้ ว่า.. ฮักกะคือฮัก หลงกะคือหลง ไปถามชาวประมงเขาคงบ่เข้าใจ อ้ายนั้นเป็นวาฬที่บืน ฝั่งมาตาย ใจสลาย หล่นลงไป ใต้ทะเล เอ้าฮักกะคือฮัก หลงกะคือหลง ไปถามชาวประมงเขาคงบ่เข้าใจ อ้ายนั้นเป็นวาฬที่บืน ฝั่งมาตาย ใจสลาย หล่นลงไป ใต้ทะเล เอ้าฮักกะคือฮัก หลงกะคือหลง ไปถามชาวประมงเขาคงบ่เข้าใจ อ้ายนั้นเป็นวาฬที่บืน ฝั่งมาตาย ใจสลาย หล่นลงไป ใต้ทะเล อ้ายนั้นเป็นวาฬที่บืน ฝั่งมาตาย แล้วสุดท้าย ต้องมาตาย ย้อนฮักเธอ