วาสนา

คือเหตุผลเดียว ที่อ้ายยังอยู่ ฮู้บ่.. ว่าเพราะอีหยัง อ้ายอยากฮ้อง ออกไปดังๆ ว่าใจมัน ยังฮักเจ้าแฮง ในคืนที่ฟ้ามีฝน ในวันที่คนหมดแรง บ่อาจเอาหยังไปแข่ง เขาได้ดอกหนา * ให้เจ้าพาหัวใจ.. ไปอยู่นำเขาโลด อ้ายบ่โกรธ บ่โทษเจ้าดอกหนา ถึงแม้อ้ายยังฮักเจ้าปานแตง แพงปานตา ที่ผ่านมาให้ถือว่า (เป็นวาสนาของเฮา) ที่อ้ายยอมถอย ย้อนบ่มีทาง และให้เจ้าหย่าง ไปเป็นของเขา ก็วาสนา อ้ายได้แค่ยืนส่งเจ้า ให้เป็นเขา พาเจ้าหย่างไปฮอดฝัน เราต่างก็รู้ ว่าฮักเฮายังคงอยู่ และอ้ายก็รู้ บ่อาจเก็บเจ้าไว้ ให้เป็นเขา ที่พาเจ้าเดินไป ให้ถึงฝัน.. ที่สวยงาม ( ซ้ำ * , * )