วาระสุดท้าย - ปรีชา ปัดภัย

คือสิสุดคักแล้วน้อจั่งว่าอยากไป เหตุผลของคนเบิ่ดใจ อ้างหยังกะคือสุอย่าง แต่น้องฮู้บ่ ความฮู้สึกของคนที่ฟัง มันหมาคือถืกอย่าสั่ง หาทางไปต่อบ่เป็น ประเด็นคืออ้ายยังฮัก จะกอดเจ้าไว้ แต่ต่อรองอีหยังบ่ได้ ยืนน้ำตาไหลใจชา วะราสุดท้าย ที่บ่อยากเจอก็เดินเข้ามา คืนใจให้กันโลดสา น้องว่าเฮาไปกันบ่ได้.. * กองมันไว้สาเด้อฮักอ้ายให้เจ้า ถึงมันสิฮ้างสิเก่า ถ้าน้องบ่เอากะกองมันไว้ แล้วหันหลังหนีบ่ต้องแยแส เพราะอ้ายมันแค่คนอยู่นอกใจ บ่มีผลพอให้เจ้าเปลี่ยนใจกับฮักที่อ้ายมี ถ้าบ่ดี.. กะกอง.. มันไว้ เจ็บจำยอมถึงยังบ่พร้อมเมื่อเอ่ยลา บ่ขอรับคืนเด้อหล่า ถึงว่ามีค่าบ่พอ กะฮักเบิ่ดใจยังบ่คู่ควรพอได้ไปต่อ ได้แต่ยืนเฮ็ดหน้ากอซอ ส่ำนี้ละเนาะ คนสิถืถิ่ม.. * กองมันไว้.. สาเด้อฮักอ้ายให้เจ้า ถึงมันสิฮ้างสิเก่า ถ้าน้องบ่เอากะกองมันไว้ แล้วหันหลังหนีบ่ต้องแยแส เพราะอ้ายมันแค่คนอยู่นอกใจ บ่มีผลพอให้เจ้าเปลี่ยนใจกับฮักที่อ้ายมี ถ้าบ่ดี.. กะกอง.. มันไว้ ถ้าบ่ดีกะกองมันไว้