//
และแล้วท้องฟ้าก็เริ่มจะมืดมิด และแล้วชีวิตต้องวนกลับไปดังเดิม ยังคงเหน็บหนาวเดียวดายอยู่ลำพัง ยิ่งไขว่คว้าเท่าไร ก็ยิ่งเลือนราง ยิ่งทรมาน * ได้แต่เพ้อว่าเธอจะกลับคืนมา ยังภาวนาแม้รู้ว่า มันไม่มีจริง มันไม่มีจริง มันไม่มีอะไรจะเหมือนเดิม ได้แต่หวังโง่ๆ ลมๆ แล้งๆ รอไปทั้งๆ ที่รู้ว่า มันไม่มีจริง มันไม่มีจริง แม้ว่าฉันจะทำยังไง เธอคงไม่กลับมา.. ใครกันจะย้อนเวลาแห่งชีวิต ใครกันจะคิดว่ามันจะเจ็บเจียนตาย เธอคือความหวังของคนที่สิ้นหวัง แต่ยิ่งหวังเท่าไรก็ยิ่งเลือนราง เจ็บปวดเหลือเกิน * ได้แต่เพ้อว่าเธอจะกลับคืนมา ยังภาวนาแม้รู้ว่า มันไม่มีจริง มันไม่มีจริง มันไม่มีอะไรจะเหมือนเดิม ได้แต่หวังโง่ๆ ลมๆ แล้งๆ รอไปทั้งๆ ที่รู้ว่า มันไม่มีจริง มันไม่มีจริง แม้ว่าฉันจะทำยังไง เธอคงไม่กลับมา.. ชีวิตที่เหลือ แม้มันต้องเดินต่อไป แต่ฉันไม่รู้จะเดินไปทางไหน เมื่อไม่มีใคร.. * ได้แต่เพ้อว่าเธอจะกลับคืนมา ยังภาวนาแม้รู้ว่า มันไม่มีจริง มันไม่มีจริง มันไม่มีอะไรจะเหมือนเดิม ได้แต่หวังโง่ๆ อยู่ในหัวใจ รอไปทั้งๆ ที่รู้ว่า มันไม่มีจริง มันไม่มีจริง แม้ว่าฉันจะทำยังไง เธอคงไม่กลับมา.. ไม่มีวันกลับมา..
