G|Bm|Em|C
นานGแล้ว ตั้งแต่วันBmที่เธอไม่อยู่
แต่ไม่รู้Em จะผ่านCมันไปเมื่อไร
จะไม่ต้องเจ็บAmซ้ำซ้ำ กับความBmทรงจำ
ที่เธอCเคยทำและทิ้งGไว้
อยากจะลบAmลืมบางคน
แต่ดูเหมือBmนมันวนวน ร่ำCไป
* รู้แGล้ว ว่าควรBmจะลืมเสียที
ก็แค่นี้Em แต่มันCก็ทำยากไป
ต้องอยู่กับภาพAmวันวาน ที่ตามBmรังควาญ
ให้ทรมCานและโหดGร้าย
อยากจะลบAmลืมบางคน
แต่(ดูเหมือนBm)(สุดท้าย)มันวนวน โฮ Cไม่ไปไหนD
** น้ำตาไม่เคยหยุดไหลC เพราะใจไDม่เคยหยุดรักBm
ยังทำร้ายEmตัวเองซ้ำซากAm เจ็บปวดDไม่มีจุดหมายG
หายใจไม่เคยหลุดพ้นC จดจำDแค่คนบางคนBmที่ทิ้งไป Em
เวลาAmไม่เคยคอยBmใคร แต่ไม่รู้CทำไมหัวใจยัDงคอยเธอ [(G)]
G|Bm|Em|C
( ซ้ำ * , ** )
มันA#ต้องมีสักเช้าที่ฟ้าDmจะสดใส
อาจจะเป็นA#อย่างนั้น ก็คงมีซักวันC
แต่วันไหน..D
( ซ้ำ ** )
เวลาAmไม่เคยคอยBmใคร
คนถูกทิ้งAmไม่ควรคอยBmใคร
แต่วันนี้Cทำไมหัวใจ..D ยังคอย เธอG
