ลุงเก็บของเก่า - พาลอารมณ์

แสงของดวงตะวัน ในเวลายามเช้า สาดสะท้อนลงมาข้างนัยน์ตาฉัน บ่งบอกเวลา.. ว่าถึงวันใหม่ มองเหลือบไปเห็น เขาคนนั้นก็ยังอยู่ แววตาช่างดูไร้ความหมาย พะรุงพะรังกับข้าวของ ที่วางอยู่มากมาย ที่คนเหลือใช้แล้วไม่.. จำเป็น * แต่เขาก็ยังเก็บ ยังเก็บสะสม เก็บกล่องนม เก็บขวดน้ำ ไปตามประสา ถึงแม้ว่าคนอื่นจะมองดูว่าไร้ค่า ไร้ราคา ไร้ปัญญาในสังคม เก็บเอาไปขาย รายได้แค่พอประทัง ให้ผ่านวันต่อวันให้เขาได้ผ่านไป ชีวิตของเขาที่เหลือ ไม่ต่างอะไรกับแสงไฟ สว่างสไวมีดับลงไปไม่ต่างกัน ต้องอยู่เพียงลำพัง ขาดลูกหลานมาเอาใจ ไม่มีสมบัติเงินทองทิ้งไว้ ไม่มีใครเขามองเห็น หรืออาจเป็นเวรกรรม อยู่อย่างชีวิตที่ลำเข็ญ บนเส้นทางเดินของลุงเก็บของเก่า * แต่เขาก็ยังเก็บ ยังเก็บสะสม เก็บกล่องนม เก็บขวดน้ำ ไปตามประสา ถึงแม้ว่าคนอื่นจะมองดูว่าไร้ค่า ไร้ราคา ไร้ปัญญาในสังคม เก็บเอาไปขาย รายได้แค่พอประทัง ให้ผ่านวันต่อวันให้เขาได้ผ่านไป ชีวิตของเขาที่เหลือ ไม่ต่างอะไรกับแสงไฟ สว่างสไวมีดับลงไปไม่ต่างกัน เก็บเอาไปขาย รายได้แค่พอประทัง ให้ผ่านวันต่อวันให้เขาได้ผ่านไป ชีวิตของเขาที่เหลือ ไม่ต่างอะไรกับแสงไฟ สว่างสไวมีดับลงไปไม่ต่างกัน ชีวิตของเขาที่เหลือ ไม่ต่างอะไรกับแสงไฟ สว่างสไวมีดับลงไปไม่ต่างกัน