แสงDของดวงตะวัน ในเวลาA/C#ยามเช้า
สาดสะท้อนBmลงมาข้างนัยน์ตาF#mฉัน
บ่งบอกเวลาG.. ว่าGmถึงวันใหม่
D|A/C#|GA|D
มองDเหลือบไปเห็น
เขาคนนั้นA/C#ก็ยังอยู่
แววตาGช่างดูไร้คAวามหมายD
พะรุงพะรังDกับข้าวของ
ที่วางอยู่มากA/C#มาย
ที่คนGเหลือใช้แล้วไม่.A. จำเป็นD
* แต่เขาก็ยังเก็บBm ยังเก็บสะสมF#m
เก็บกล่องนมG เก็บขวดน้ำA ไปตามประสาD
ถึงแม้ว่าคนอื่นBmจะมองดูว่าไร้ค่าF#m
ไร้ราคา Gไร้ปัญญาAในสังคมD
เก็บGเอาไปขาย รายได้แF#mค่พอประทัง
ให้ผ่านวันEmต่อวันให้เขาAได้ผ่านไป D
ชีวิตGของเขาที่เหลือ
ไม่ต่างอะไรกัF#mบแสงไฟ
สว่างสไวมีEmดับลงไปไAม่ต่างกันD
G|F#m|EmA|D
G|F#m|EmE|A|A
ต้องอยู่เDพียงลำพัง
ขาดลูกหลานA/C#มาเอาใจ
ไม่มีสมบัติGเงินทองทิ้งไว้ A
ไม่มีใครDเขามองเห็น
หรืออาจDเป็นเวรกรรม
อยู่อย่างชีวิตAที่ลำเข็ญ
บนเส้นทางEmเดินของลุงAเก็บของDเก่า
* แต่เขาก็ยังเก็บBm ยังเก็บสะสมF#m
เก็บกล่องนมG เก็บขวดน้ำA ไปตามประสาD
ถึงแม้ว่าคนอื่นBmจะมองดูว่าไร้ค่าF#m
ไร้ราคา Gไร้ปัญญาAในสังคมD
เก็บGเอาไปขาย รายได้แF#mค่พอประทัง
ให้ผ่านวันEmต่อวันให้เขาAได้ผ่านไป D
ชีวิตGของเขาที่เหลือ
ไม่ต่างอะไรกัF#mบแสงไฟ
สว่างสไวมีEmดับลงไปไAม่ต่างกันD
เก็บGเอาไปขาย รายได้แF#mค่พอประทัง
ให้ผ่านวันGต่อวันให้เขาAได้ผ่านไป D
ชีวิตGของเขาที่เหลือ
ไม่ต่างอะไรกัF#mบแสงไฟ
สว่างสไวมีEmดับลงไปไAม่ต่างกันD
ชีวิตGของเขาที่เหลือ
ไม่ต่างอะไรกัF#mบแสงไฟ
สว่างสไวมีEmดับลงไปไAม่ต่างกันD
