ละให้อ้ายลืมจังได๋ได้
คือเว่าง่ายแถะน้อใจ
คนลืมได้เว่าจนคล่อง
ละอ้ายผู้ใจยังจำจอง
มันลืมเจ้าบ่ได่
บ่เห็นหม่องดอกป่องแปว
ละพอปานใจถืกแผ้ว
ดิ้นแด่วแดวคะนึงหา
บอกให้ลืมแฮงคือจา
ว่าให้จำคำแพงเอย
Am|Em|EmD|G
Em|Em|Em|Bm
Em|Am|AmD|Em
ลืมEmง่ายๆ อ้ายคงไม่จำ
คำเอ้ยคำ ลืมได้อ้ายลืมไปแล้วBm
ยากที่ใจ Dมันยังไร้วี่แAmวว
ไม่ลืมแล้วBmยังจำซ้ำเติมหัวEmใจ
เธอมีใหม่Emบอกให้อ้ายลบลา
ลืมน้องสาทำง่ายอ้ายทำได้ไBmหม
เลิกกันแล้วEmไม่อยากไปวุ่นวายAmใจ
ย้ำก่อนไปบBmอกส่งท้ายว่าEmอ้ายลืมเธอ
ปานEmคนเพ้อ
ว่าเธอเอ๋ยเธอคำเว่าเจ้าคล่อง
ปานคนเพ้อ
ว่าเธอเอ๋ยเธอคำเว่าเจ้าคล่อง
เป็นเครือก่องน้องบ่มีม่องป่องคา
ฮู้แล้วล่ะฮักเก่าเฮาจบ
เธอมันลบง่ายดายลืมได้
เฮ็ดจั่งได๋แนวผู้ชายคนนี้
บ่ลืมนำจำจื่อหัวใจหลื่นดื้อ
อยากลืมเจ้ากะBmแฮงจำ Em
ร้อยครวญคร่ำร้อยคำรำEmพัน
ก็เพราะมันลืมยากลำบากในใBmจ
ลืมไม่ลงDก็คงจะไม่เป็นAmไร
ไม่เป็นภัยBmคอยป่วนให้กวนใจเEmธอ
คำว่าฮักEmเกิดที่ในกลางใจ
ต่อให้ตายตรงนี้ที่ใจเสนอBm
อย่ากังวลDว่าอ้ายจะกวนใจเAmธอ
ไม่ไปเจอBmแล้วอ้ายไม่ไปก่อEmกวน
มวลความช้ำEm
ที่เธอใจดำทำอ้ายหงายถ่วน
มวลความช้ำ
ที่เธอใจดำทำอ้ายหงายถ่วน
ยอมจบครบถ้วน
อ้ายยอมมวนแล้วสู่แนว D
ลืมEmเธอได้อ้ายลืมไปแล้ว
ไม่ต้องมีแนวมาบอกว่าต้องลืมBmเธอ
มันยากที่ใจรู้Dไหมที่อ้ายพบAmเจอ
คำว่าลืมBmเธอไม่ง่ายเหมือนใจต้องEmการ
เป็นAmอดีตที่ยังคิดถึงD
ทุกห้วงคำEmนึงมันเหมือนผ่านไปวันBmวาน
เพราะยากเหลือเกินDว่าให้ตัดใจลืมAmกัน
เมื่อสองเรานั้นBmผูกพันคบEmกันมานาน D
คืนวันในใจของอ้ายEm
คืนวันในใจของอ้าย
ความหมายคือมีเข้าเฝ้าอยู่
จบกันแล้วอ้ายก็ฮู้
เบิ้ดสิ้นแล้วทุกประการณ์
ที่รำพันเป็นถ้อยคำจากใจ
ที่รำพันเป็นถ้อยคำจากใจ
ถ้าลืมเธอได้อ้ายลืมแล้ว
