ลืมใต้แล้วม้าย - ปอน นิพนธ์

จากเดือนวันกลายไปเป็นปี ที่ไม่เห็นกานดา หวนคืนกลับมาบ้านเรา หรือว่าเธอไปหลงคำลวง แสงสีของคนในเมืองฟ้า เลยลืมทุกคำสัญญาของพี่บ่าว หวนคำนึงคิดถึงแต่น้อง ใจพี่ยังข้อง รอน้องหลบมา นี้ก็ผ่านไปนานแล้ว พี่ก็ยังไม่เห็นหน้า ไหนว่า.. น้องจะหลบใต้.. * ลืมใต้แล้วใช่หม้าย ตั้งแต่ได้ไปอยู่กรุง น้องคงลืมผ้าถุง คงนุ่งไม่ได้แล้ว ก็เพราะว่าตอนนี้ แสงสีเปลี่ยนเธอไปหมดแล้ว หนังลุงโนราบ้านเรา ยังจำได้เหลยม้าย แล้วคำสัญญาจะรักแต่พี่ชาย เธอคงลืมไปเสียแล้ว หวนคำนึงคิดถึงแต่น้อง ใจพี่ยังข้อง รอน้องหลบมา นี้ก็ผ่านไปนานแล้ว พี่ก็ยังไม่เห็นหน้า ไหนว่า.. น้องจะหลบใต้.. * ลืมใต้แล้วใช่หม้าย ตั้งแต่ได้ไปอยู่กรุง น้องคงลืมผ้าถุง คงนุ่งไม่ได้แล้ว ก็เพราะว่าตอนนี้ แสงสีเปลี่ยนเธอไปหมดแล้ว หนังลุงโนราบ้านเรา ยังจำได้เหลยม้าย แล้วคำสัญญาจะรักแต่พี่ชาย * ลืมใต้แล้วใช่หม้าย ตั้งแต่ได้ไปอยู่กรุง น้องคงลืมผ้าถุง คงนุ่งไม่ได้แล้ว ก็เพราะว่าตอนนี้ แสงสีเปลี่ยนเธอไปหมดแล้ว หนังลุงโนราบ้านเรา ยังจำได้เหลยม้าย แล้วคำสัญญาจะรักแต่พี่ชาย เธอคงลืมไปเสียแล้ว.. เธอคงลืมไปเสียแล้ว.. เธอคงลืมไปเสียแล้ว