
จากแดนอีสานบ้านเกิดเมืองนอน มาเล่นละคร บทชีวิตหนัก จากพ่อแม่มา พบพาคนไม่รู้จัก จากคนที่รัก จำลามาหางานทำ อาบเหงื่อต่างน้ำ คร่ำอยู่กับงาน ขยันทุกวัน ด้วยความรู้ต่ำ เหนื่อยยากเท่าใด ใช้แรง แลกเงินเช้าค่ำ แต่มันต้องช้ำ ทำมาหาได้ไม่พอ * หมดแรงอ่อนล้า นี่แหละหนาคนจน สู้และดิ้นรน บางครั้งก็โดน ผู้คนลวงล่อ ตกงานบ่อยครั้ง เงินซื้อข้าวยังไม่พอ มันท้อ มันตรมเพียงใด ช้ำใจ ปวดร้าว ** กลับแดนอีสานบ้านเกิดเมืองนอน ลาแล้วละคร บทชีวิตเศร้า ทุ่มเทเท่าใด ได้มาแค่ความว่างเปล่า กลับมาบ้านเรา ยังมีพ่อแม่เฝ้ารอ * หมดแรงอ่อนล้า นี่แหละหนาคนจน สู้และดิ้นรน บางครั้งก็โดน ผู้คนลวงล่อ ตกงานบ่อยครั้ง เงินซื้อข้าวยังไม่พอ มันท้อ มันตรมเพียงใด ช้ำใจ ปวดร้าว ** กลับแดนอีสานบ้านเกิดเมืองนอน ลาแล้วละคร บทชีวิตเศร้า ทุ่มเทเท่าใด ได้มาแค่ความว่างเปล่า กลับมาบ้านเรา ยังมีพ่อแม่เฝ้ารอ กลับมาบ้านเรา ยังมีพ่อแม่.. เฝ้ารอ