หากความรัก ที่ศรัทธา เปรียบเสมือนแค่เข้ามา ผ่านไปดั่งฤดูกาล จดจำไว้ เพื่อลาจาก เมื่อวันนั้นถึงเวลา เธอจะหายไปไม่ย้อนมา * แม้ฉัน จะเข้าใจแล้วทุกๆ อย่าง แต่ไม่เคยมีเลยสักทาง ที่จะหยุดให้เธอไม่ไป อ้อนวอนไปกับสายลม ช่วยพัดเธอคืนย้อนมาก่อน ให้เธออยู่ตรงนี้ต่อ ต่อไปได้ไหม.. แล้วความรักที่มีก็หาย ผ่านเมฆฝนและลมที่พัดตามกาลเวลา โลกใบนี้ก็ยังคงหมุนวน ความคิดถึงให้ผ่านมา ว่าเธอนั้นได้ผ่านไป * แม้ฉัน จะเข้าใจแล้วทุกๆ อย่าง แต่ไม่เคยมีเลยสักทาง ที่จะหยุดให้เธอไม่ไป อ้อนวอนไปกับสายลม ช่วยพัดเธอคืนย้อนมาก่อน ให้เธออยู่ตรงนี้ต่อ ต่อไปได้ไหม.. หวังให้เธอรู้สึกเหมือนเมื่อวาน (ลองนึกถึงวันที่ดี) หวังให้เธอนั้นเก็บ ทุกๆอย่าง (ฉันเชื่อว่าเธอยังมีอยู่) หวังให้เธอหันกลับ ย้อนคืนมา (แค่มันคงไม่มากพอ) หวังให้ลมช่วยปลอบ ช่วยพัดพา