อดทนเวลาที่ฝนพรำ
อย่างน้อยก็ทำให้เราได้เห็นถึงความแตกต่าง
เมื่อวันเวลาที่ฝนจาง
ฟ้าก็คงสว่าง และทำให้เราได้เข้าใจ
ว่ามันคุ้มค่าแค่ไหนที่เฝ้ารอ
A#Dm7|Gm7|Cm7|Fsus4F
A#Dm7|Gm7|Cm7Dm7|D#F
หากA#เปรียบกับชีวิตของDm7คน
เมื่อยามสุขล้นD#จนใจมันยั้งFไม่อยู่
ก็คA#งเปรียบได้กับฤดูDm7
คงเป็นD#ฤดูที่แสนสดใส F
* (และ)แต่ถ้Gmาวันหนึ่งวันไหนGmM7
ที่ใจเจ็บจนทุกข์Gm7 ดั่งพายุที่โหมGm6เข้าใส่
บอกกับตัวเองD#เอาไว้ ความเจ็บต้องมีวัDm7นหาย
ไม่ต่างอะไรที่Cm7เราต้องเจอทุกฤดู F
** อดทนเวลาที่ฝนA#พรำ อย่างน้อยGm7ก็ทำให้เรา
ได้เห็นถึงความCm7แตกต่าง F
เมื่อวันเวลาที่ฝนA#จาง
ฟ้าGm7ก็คงสว่าง และทำให้เราCm7ได้เข้าใจ
ว่ามันFคุ้มค่าแค่ไหนที่เฝ้ารอ[(Bb)]
A#Dm7|Gm7|Cm7Dm7|D#F
เมื่อA#วันที่ต้องเจ็บช้ำDm7ใจ
จากความผิดหวังD#จนใจ มันรับFไม่ทัน
เป็นA#ธรรมดาที่เราต้องไหวDm7หวั่น
กับวันD#ที่อะไรมันเปลี่ยนไป F
( ซ้ำ * , ** )
อย่าD#ไปกลัวเวลาที่ฟ้าDm7ไม่เป็นใจ
อย่าCm7ไปคิดFว่ามันเป็นวันA#สุดท้าย
น้ำD#ตาที่ไหลต้องมีวันDm7จางหายGm7
หากไม่รู้จัCm7กเจ็บปวด ก็คงไม่ซึ้งFถึงความสุขใจ
A#|Gm7|Cm7|F( 2 Times )
( ซ้ำ ** )
A#Dm7|Gm7|Cm7|F
A#Dm7|Gm7|Cm7Dm7|D#
