Gmaj7|Bm7|Am7|CmD
ทุกGmaj7ๆ ครั้งที่เปิดดูลBm7ะคร
มีบAm7างตอนที่ฉันเองCm ไม่อาจDมี
ในลGmaj7ะครมีผู้ชายBm7ดีๆ
คงAm7เป็นใครคนที่เธอCm นั้นใฝ่ฝัDน
* แต่กEmลับมาสู่ชีDวิตจริงAไม่มีให้อิงCอะไร
ใครAm7ๆก็มองเราไม่ดี Cm D
** งั้นผู้ชายดีGmaj7ๆคงมีแต่ในนิยายBm7
งั้นผู้ชายอย่างฉันAm7นั้นต้องเจ็บใจไปทุกรายCm D
เพราะผู้ชายดีGmaj7ๆมันมีแค่ในนิยายBm7 ฉันก็แค่ผู้ร้ายAm7
ถึงรักแค่ไหนคงต้องตายCm สุดท้ายD เขาได้เธอ[(Gmaj7)]ไปครอง
Gmaj7|Bm7|Am7|CmD
เพื่อน ใครบอกว่าชีวิตเหมือนในละคร
ชีวิตกรูนะยิ่งกว่าละครอีก ฟังกันนะ (ฟังละว้ะ)
ถึงร้ายGamj7ก็รักนะ เกเรยังไงก็รักนะ
หน้าตาBm7เป็นตัวกำหนด เทวดาเขียนบท ยังไงกันวะ
อยากเกิดAm7เป็นตัวพระ แต่เขาลิขิตให้เป็นตัวร้าย
ใครCmจะรู้ว่าทศ กัณฐ์รักนางDสีดามากกว่าเท่าไหร่
ถึงGmaj7ร้ายก็รักจริง ไม่ใช้สลิง ไม่ใช้สตันท์
เหนื่อยBm7ใจก็ลิโพ นางเอกร้องโฮ สั่งน้ำส้มคั้น
อกAm7หัก มาทีไม่มีคนดูเห็นใจ
จะCmเปิดศึกชิงนางD ก็คงต้องแพ้เรื่อยไป
จะมองGmaj7ทางซ้ายจะมองทางขวา กูมันตัวโกงนี่หว่า
มือBm7ถือดอกไม้ไว้หนวดไว้เครา เขาหาว่าโจรป่า
โรมAm7รันพันตูความรักของกูชักมัน
ขีดๆCmเขียนๆกันไปD เฮ้ย เดี๋ยวกูเล่นไม่ทัน
จะGmaj7รีบไปไหนสงครามยังไม่จบกรูยังต้องรบอีก ครั้ง
มรึงBm7คิดว่ามรึงรักเธอเท่าไรกรูมากกว่าพันครั้ง
จะยAm7อมตายพลีกายช่วยให้ละครขายดี
เกิดCmชาติหน้าฉันท์ใด Dขอเป็นพระเอกซักที
( ซ้ำ ** )
Gam7|Bm7|Am7|CmD
โลกGmaj7ของฉันมันต่างจากBm7ละคร
มันAm7เป็นตอนที่ฉันเองCmต้องผิดDหวัง
ความGmaj7เป็นจริงที่ต้องเจอBm7อีกครั้ง
ความAm7ลำพังที่คู่กันCmกับตัวDร้าย
( ซ้ำ * , ** )
Cmผู้ร้ายDก็ต้องลงGmaj7ไปกอง
