หลบหนีความจริงทิ้งตัวลงนอน แต่ภาพความจำกลับย้อน เรื่องราวดี ๆ ให้เกิดขึ้นในความฝัน รอยยิ้มที่เราเคยมีให้กัน ทุกช่วงเวลาเหล่านั้น ที่ยังเหมือนเดิม กลับสลายไปตอนตื่นขึ้นมา * มันทรมานเหลือเกิน ฉันทรมานเกินไป แล้วเมื่อไร เมื่อไร.. เมื่อไร ** เมื่อไรจะลืม เรื่องราวของเรา เมื่อไรมันจะถูกลบ และเลือนหมดไป ในใจยังคงเฝ้าคอย สิ่งที่ยังเหลือ มันก็คือร่องรอย ของการโดนทำร้าย หัวใจ วันนั้น ให้ข้างในเกิดรอยแผล ที่ยังไม่มีวี่แวว จะลบเลือน ต้องใช้เวลานานเท่าไร แผลในใจจะหาย กลับมาเหมือนเดิม หรือไม่มีทางอีกเลย ( ซ้ำ * , ** ) ความทรงจำที่ยังมีอยู่ (ยังติดอยู่ในใจฉัน) ยังคงเวียน ยังทำร้ายใจให้ต้องเจ็บ (ต้องเจ็บไปถึงเมื่อไร) ไม่รู้เมื่อไร ไม่รู้เมื่อไร ถึงจะลืม ( ซ้ำ ** ) ก็ยังเกิดรอยแผล ที่ยังไม่มีวี่แวว จะลบเลือน