เห็นเธอถอนลมAหายใจ ก็รู้ว่าคงไม่เหมือนC#mเดิม
เหมือนว่าวันสุดท้ายBm ใกล้Eเข้ามาถึงเต็มAที A7
อุ่นไอจDากมือเธอนั้นE ไม่เหมือนเดิC#mม ฉันรู้ดี F#m
อย่าฝืนBmมันต่อ วันนี้เธอควร ตัดใจ E
ถ้าเธอไม่เป็นAเหมือนเดิม วันนี้เธอคงไม่จำC#mเป็น
เห็นว่าคนอย่างฉัBmน นั้นEสำคัญมากมายAอะไร A7
ปล่อยมือDจากคนที่เธอไม่รัEก คงไม่ลำบาC#mก ยากเย็นF#mอะไร
อย่าฝืนBmให้เหนื่อย หากเธอไม่เหลือใจ E
* (ช่วย)(แค่)ปล่อยมือที่เย็นAชา สายตาC#mที่ไม่มีเยื่อF#mใย
คำพูดEที่ดูเหมือนโกรธD.. ฉันมากC#mมาย หมดใจก็Bmอย่าฝืนE
(มันอาจจะ)(แค่) มีใAคร ปวดใจทุC#mกข์ทนและกล้ำF#mกลืน
สุดท้ายEต้องล้มA.. ทั้งDยืน C#m
ก็ดีกBmว่าทนฝืนE (ให้เหนื่อย หัวใจ[(A)])
DC#m|Bm|F#mE/G#|D
แค่พูดความจริงAสักอย่าง มันไม่จำเป็นต้องลวงC#mหลอก
แค่เธอบอกกับฉันBm อย่าคิดEกังวลถึงความAผิด A7
มีใครDก็บอกแค่นั้นE ช่วยพูดมันมC#mา เธอมีสิF#mทธิ์
ไม่คิดBmจะอยู่ ไม่รู้จะพูดยังไง E
( ซ้ำ * )
การDกระทำมันสวนEทาง กับคำC#mบางคำที่เธอF#mพูดมา
ที่บอกBmว่ารัก แต่เธอไม่เคยจะรักE..
A|C#m|F#m|EA|D|C#m|Bm|E
( 2 Times )E
( ซ้ำ * )
เมื่อเธอไม่ได้รัAก ช่วยปล่อยคนC#mที่เธอไม่เหลือF#mใจ
ปล่อยมือEที่ดูเหมือนคนD.. ไร้เยื่อC#mใย
ตัดใจตัBmดความสัมพันEธ์
ไม่อยากให้สับAสน กับคนC#mที่ทำให้รำF#mคาญ
มันEก็แค่รักD..ที่มีมC#mานาน
เมื่อมันBmหมดความสำคัญE เบื่อกันก็เลิกAไป
DE|A
