รั้ง

เบิ่งตาเดียวกะฮู้ ว่าอ้ายบ่คือเก่า น้องกินข้าวบ่ได้กินหญ้า เด็กน้อยหัวส่ำกำปั้น ยังฮู้ว่าอ้ายทำท่า เล่นละครตบตา ว่ายังฮักกัน บ่ปาก ย้อนบ่อยากผิดกัน อยากให้มัน.. จบๆ ไป หวังว่าอ้ายอาจสิคิดได้สักมื้อนึง แต่ยิ่งเสย อ้ายกับยิ่งได้ใจ เห็นน้องเป็นควายโตนึง บ่เคยคิดถึงว่ามันฮู้สึกจั่งได๋.. * หลูโตนซาตมันแหน่ คนที่มันฮักแต่เจ้า บ่ปาก.. บ่เว้า.. บ่แม่นเจ็บบ่เป็น ไผสิเว้าว่าอ้ายบ่ดี น้องกะเถียงแทนคอเป็นเอ็น อย่าเลือดเย็น กับน้องคักหลาย ได้บ่.. ฟ่าวแหล่นตำหน้าตำหลัง อยากได้หยังกะฟ่าวหาให้ ฮักเบิดใจ.. ฮู้จักบ่.. ( ซ้ำ * ) ( ซ้ำ * )