รักกินไม่ได้ บ่าววี

จากคนที่เคยรักกันAm อยู่ๆ ก็พลันมาหายG

จากฉันไปด้วยเหตุใด Fทำไมไม่ลาสักCคำ

อยู่กันมานานหลายปี Amไม่เคยทำเธอเจ็บช้ำG

ยังรักเธอเป็นประจำF ตลอดมาGทุกนาที

จากคนที่เคยเข้าใจ Am

กลับเปลี่ยนไปเป็นเมินหมางG

ปล่อยฉันเหมือนคนหลงทางF

อ้างว้างมืดมิดสิ้นดี C

อยากรู้เหตุผลเหลือAmเกิน

ก่อนแยกทางเดินวันนี้ G

ให้หายข้องใจเสียที F

ที่มันยังG ค้างคาใจ Am

จะไม่ร้องDm โฮโฮ้ Gจะไม่ขอ C Am

จะไม่รอDm.. รอEความเห็นใจ Am

* บอกGเหตุผลCสักคำ

แล้วฉันAmจะจำ จะจำDmให้มันขึ้นใจ G

ก็รักCของฉัน ไม่ทันAmสมัย

ให้เธอDmต้องเบื่อเหลือเกินG

ถ้าอยู่CกันไปเธอคงAmไม่เพลิน

หาความFเจริญไม่มี G

มีแFต่ความรักG ที่กินไม่ได้ Am G

จากCใจคนที่ต้องเจ็บAm

จะเก็บเป็นอุทาหรณ์G

ว่ารักที่เคยแน่นอนF สักวันย่อมแปรผันได้ C

ขึ้นอยู่กับคนสองAmคน จะอดจะทนแค่ไหนG

เมื่อรักมันกินไม่ได้ F แต่คนเราGก็ยังหิวAm..

จะไม่ร้องDm โฮโฮ้ Gจะไม่ขอ C Am

จะไม่รอDm.. รอEความเห็นใจ Am

* บอกGเหตุผลCสักคำ

แล้วฉันAmจะจำ จะจำDmให้มันขึ้นใจ G

ก็รักCของฉัน ไม่ทันAmสมัย

ให้เธอDmต้องเบื่อเหลือเกินG

ถ้าอยู่CกันไปเธอคงAmไม่เพลิน

หาความFเจริญไม่มี G

มีแFต่ความรักG ที่กินไม่ได้ Am

* บอFก.. เหตุG.. ผลCสักคำ

แล้วฉันAmจะจำ จะจำDmให้มันขึ้นใจ G

ก็รักCของฉัน ไม่ทันAmสมัย

ให้เธอDmต้องเบื่อเหลือเกินG

ถ้าอยู่CกันไปเธอคงAmไม่เพลิน

หาความFเจริญไม่มี G

มีแFต่ความรักG ที่กินไม่ได้ Am