C
จากคนที่เคยรักกันAm อยู่ๆ ก็พลันมาหายG
จากฉันไปด้วยเหตุใด Fทำไมไม่ลาสักCคำ
อยู่กันมานานหลายปี Amไม่เคยทำเธอเจ็บช้ำG
ยังรักเธอเป็นประจำF ตลอดมาGทุกนาที
AmG|AmG|C
จากคนที่เคยเข้าใจ Am
กลับเปลี่ยนไปเป็นเมินหมางG
ปล่อยฉันเหมือนคนหลงทางF
อ้างว้างมืดมิดสิ้นดี C
อยากรู้เหตุผลเหลือAmเกิน
ก่อนแยกทางเดินวันนี้ G
ให้หายข้องใจเสียที F
ที่มันยังG ค้างคาใจ Am
จะไม่ร้องDm โฮโฮ้ Gจะไม่ขอ C Am
จะไม่รอDm.. รอEความเห็นใจ Am
* บอกGเหตุผลCสักคำ
แล้วฉันAmจะจำ จะจำDmให้มันขึ้นใจ G
ก็รักCของฉัน ไม่ทันAmสมัย
ให้เธอDmต้องเบื่อเหลือเกินG
ถ้าอยู่CกันไปเธอคงAmไม่เพลิน
หาความFเจริญไม่มี G
มีแFต่ความรักG ที่กินไม่ได้ Am G
จากCใจคนที่ต้องเจ็บAm
จะเก็บเป็นอุทาหรณ์G
ว่ารักที่เคยแน่นอนF สักวันย่อมแปรผันได้ C
ขึ้นอยู่กับคนสองAmคน จะอดจะทนแค่ไหนG
เมื่อรักมันกินไม่ได้ F แต่คนเราGก็ยังหิวAm..
จะไม่ร้องDm โฮโฮ้ Gจะไม่ขอ C Am
จะไม่รอDm.. รอEความเห็นใจ Am
* บอกGเหตุผลCสักคำ
แล้วฉันAmจะจำ จะจำDmให้มันขึ้นใจ G
ก็รักCของฉัน ไม่ทันAmสมัย
ให้เธอDmต้องเบื่อเหลือเกินG
ถ้าอยู่CกันไปเธอคงAmไม่เพลิน
หาความFเจริญไม่มี G
มีแFต่ความรักG ที่กินไม่ได้ Am
* บอFก.. เหตุG.. ผลCสักคำ
แล้วฉันAmจะจำ จะจำDmให้มันขึ้นใจ G
ก็รักCของฉัน ไม่ทันAmสมัย
ให้เธอDmต้องเบื่อเหลือเกินG
ถ้าอยู่CกันไปเธอคงAmไม่เพลิน
หาความFเจริญไม่มี G
มีแFต่ความรักG ที่กินไม่ได้ Am
