น้ำตาขอนไม้

รักสิ้นฝน ไปแล้วหลาว ผ่านลมว่าว มากี่ปี ใจดวงนี้ ยังรัก รักเธอเหมือนเดิม เศร้าใจจังยามนั่งแลหวัน คิดถึงคืนวันที่ไม่อาจย้อนคืนมา ช้ำดวงใจ เมื่อนึกถึงคำสัญญา ไอยา เธอทำกันได้ ไข้ไม่บาย โรคหัวใจวายเฉียบพลัน ตั้งแต่เว้อนั้น เธอทิ้งฉันไป หลายคนนินทา ว่าฉันงมงาย เธอรู้ม่าย เธอไปบาย แต่ฉันแค่ตายแล้ว * ขอนไม้มันสู้เรือไม่ได้ รักแค่ไหน ก็ไม่มีประโยชน์ ฝากฟ้าไปบอกเธอ ว่าฉันไม่โกรธ ไม่โทษใคร เพราะรักอะกินไม่ได้ ** แต่จะรอเธอตรงนี้แม้มันจะว่างเปล่า จะชักว่าวทุกหนาวเพื่อรอเธอ ที่นาผืนเดิม ยังคงมีหุ่นไล่กาไม่ไปใหน น้ำตาไหลมาท่วมหัวอก สามศอก สี่ศอก ก็ทนไม่ได้ แมลงเม่ายังเศร้าใจ น้ำตาขอนไม้ไหลพ้นเรือ * ขอนไม้มันสู้เรือไม่ได้ รักแค่ไหน ก็ไม่มีประโยชน์ ฝากฟ้าไปบอกเธอ ว่าฉันไม่โกรธ ไม่โทษใคร เพราะรักอะกินไม่ได้ ** แต่จะรอเธอตรงนี้แม้มันจะว่างเปล่า จะชักว่าวทุกหนาวเพื่อรอเธอ ที่นาผืนเดิม ยังคงมีหุ่นไล่กาไม่ไปใหน น้ำตาไหลมาท่วมหัวอก สามศอก สี่ศอก ก็ทนไม่ได้ แมลงเม่ายังเศร้าใจ น้ำตาขอนไม้ไหลพ้นเรือ โว้ว โอ้ โอ่.. โว โอ้ โอ โอ โอ.. โว โอ้ โอ โอ่ โอ้.. น้ำตาขอนไม้ไหลพ้นเรือ โว้ว โอ้ โอ่.. โว โอ้ โอ โอ โอ.. โว โอ้ โอ โอ่ โอ้.. น้ำตาขอนไม้.. ไหลพ้นเรือ