รอจนพอ

* คนหนึ่งรอ แต่อีกคนก็ปล่อยให้รอ เสียงหัวใจบอกให้ฉันพอ มันเหนื่อยมันท้อ หัวใจเต็มที รอนานๆ จนความหวังฉันเริ่มริบหรี่ สุดท้ายตอนจบ ของเรื่องราวนี้ คงมีแค่ฉัน ที่ต้องเสียใจ ใจหนึ่งบอกให้รัก ใจหนึ่งบอกให้รอ ฉันก็ยังจะรอ.. รอ.. รอ.. ต่อไป เจ็บมาตั้งกี่ครั้ง ยังไม่จำใส่ใจ เขานั้นรักเราไหม ก็ยังไม่รู้เลย ทำได้เพียงแค่หวัง ว่าคงมีสักวัน ความสัมพันธ์เรานั้น จะเป็นจริงสักที ทั้งที่ใจก็รู้ ว่าทำได้แค่เท่านี้ เก็บเอาไปฝัน เพื่อรอวันเธอหายไป ใจเจ้าเอย เคยรับรู้บ้างหรือเปล่า ว่ายิ่งรักและยิ่งรอเขา มีแต่เราที่จะต้องเสียใจ * คนหนึ่งรอ แต่อีกคนก็ปล่อยให้รอ เสียงหัวใจบอกให้ฉันพอ มันเหนื่อยมันท้อ หัวใจเต็มที รอนานๆ จนความหวังฉันเริ่มริบหรี่ สุดท้ายตอนจบ ของเรื่องราวนี้ คงมีแค่ฉัน ที่ต้องเสียใจ เจ็บแล้วจำคือคน เจ็บแล้วทนเพราะเป็นคนสำคัญ เจ็บแล้วยังต้องทนทุกวัน ฉันเองก็ยังไม่เข้าใจ ตัดใจมาตั้งกี่ครั้ง ก็ยังจะรออยู่เรื่อยไป ตอนจบเป็นไงฉันรู้ดี แต่ตอนนี้ไม่มีเธอ ฉันก็ไม่ไหว ทักเธอไปก็ท้อ แล้วทำไมไม่พอ รักที่ตัวเองต้องอ้อนวอนขอ เมื่อไหร่เธอนั้นจะรับรู้ มันทรมานที่ต้อง รอ.. รอ.. รอ.. รอ.. รอ.. รอ.. ใจเจ้าเอย เคยรับรู้บ้างหรือเปล่า ว่ายิ่งรักและยิ่งรอเขา มีแต่เราที่จะต้องเสียใจ * คนหนึ่งรอ แต่อีกคนก็ปล่อยให้รอ เสียงหัวใจบอกให้ฉันพอ มันเหนื่อยมันท้อ หัวใจเต็มที รอนานๆ จนความหวังฉันเริ่มริบหรี่ สุดท้ายตอนจบ ของเรื่องราวนี้ คงมีแค่ฉัน ที่ต้องเสียใจ * คนหนึ่งรอ แต่อีกคนก็ปล่อยให้รอ เสียงหัวใจบอกให้ฉันพอ มันเหนื่อยมันท้อ หัวใจเต็มที รอนานๆ จนความหวังฉันเริ่มริบหรี่ สุดท้ายตอนจบ ของเรื่องราวนี้ คงมีแค่ฉัน ที่ต้องเสียใจ