A|C#m|Bm|E|E
ตะโกนก้องฟ้าA บอกว่าC#mบ่เอาอ้ายF#mแล้ว
เข็ดคักแล้วD หลาบคักแล้ว ผู้ชายหลายใจ E
คันอ้ายมาหาA คันอ้ายมาง้อ
สิไล่หF#mนีไปให้ไกลC#m
สิบ่ยอมBmให้คนหลายใจ Eย้อนมาทำAเจ็บ
แต่พอได้ยินF#mคำว่าขอโทษ
จักความโกรธC#mมันแล่นหนีไปใส
หังได้เห็นDน้ำตาอ้ายไหล
หัวใจBmมันสิพร้อมสิยอมE
* ยอมให้คนส่าA ว่าเป็นอีหน้าโง่
ยอมให้คนโห่ C#mว่าบ่เก่งคือเว้า
ยอมให้หมู่ซังD ย้อนให้อภัยเขา
ยอมกลืนคำเว้าE เอาอ้ายคืนใจ
เหตุผลเดียวA ย้อนคำว่าฮัก
บ่ฮู้ดอกว่าจักC#mสิเจ็บอีกมื้อได๋ F#m
ถึงแม้บ่เหลือBmแล้วความไว้ใจ
แต่ย้อนฮักอ้ายE สุดท้ายจังได๋กะAยอม
ภาวCนาให้อ้ายแนมเห็นBmค่าในฮักน้อง
อย่าAmสิย่องใDจกันคักGหลาย
ยอมCฮับอยู่ ว่าน้องBmใจง่าย Em
แต่มัAmนฮักอ้ายC อีหลี D E
A|C#m|Bm|E
A|C#mF#m|BmD|E
( ซ้ำ * )
เหตุผลเดียวC#m ย้อนคำว่าฮัก
บ่ฮู้ดอกว่าจักF#mสิเจ็บEอีกมื้อได๋ D
ถึงแม้บ่เหลือBmแล้วความไว้ใจ
แต่ย้อนฮักอ้ายE สุดท้ายจังได๋กAะยอม
A|C#m|Bm|E|A
