ยามค่ำ

ยามประกายแสงทอง ส่อง.. งามเรืองผ่องนภา ประเทืองผองมวลชีวา ดังพรจากฟ้าเสกมา.. ให้ ยามประกายแสงเดือน ส่อง.. ยามนวลผ่องฟ้าไกล ชื่นชมสมดังดวงใจ สบสุขสุดใสหทัย.. บาน ยามค่ำลงโพล้เพล้ถ่ายเทประภา ในเมื่อยามทิวาต่อราตรีกาล มีแต่ความมืดมนอับจนดวงมาน เหงาปานขาดใจ * แท้ที่จริงนั้นยาม ค่ำ.. นำให้รื่นฤทัย ค่ำลงแล้วราตรีใหม่ เคลื่อนมาพาใจให้ ชื้น.. ชื่นเชย ( ซ้ำ * )