C|Am|Dm|G
ก็แค่อยากมี Cอยากมีโอกาสพบหน้าG
ต้องรอเวลาC ที่เราเดินสวนทางกันEm
ได้ยืนใกล้ใกล้F ในเวลาสั้นสั้นC
ก็ยามขึ้นลิฟต์พร้อมกันDm เป็นครั้งคราวG
ผิดกับเขาC กับเขาคนนั่นแท้หGนอ
แค่จิ้มหน้าจอC เปิดมือถือเค้ากะเห็นหน้าเจ้าEm
ไลน์นัดกันเบิ่งหนังF ชวนไปนั่งกินCข้าว
นอนเบิ่งฟ้านับดาวDm โอ้ยน้อGมันช่างง่ายดายC C7
* เรื่องยากยากF สำหรับอ้ายAm เป็นเรื่องง่ายง่ายF สำหรับเขาEm
อยากบอกว่ารักAmสักครั้งเบาเบาG ยังได้แค่ส่งCสายตาไกลไกลC7
ก็เพราะประตูชีFวิตของเจ้าAm มอบให้เขาEmถือกุญแจใจ Am
บ่ต้องเคาะFก็เปิดเข้าเองได้ Dmแต่กับอ้ายEm ต้Gองป่ายปีนC
F|Em|G|C
อ้ายกับเขาC ต่างกันดังขาวกับดำG
เขานั่งรถคันงามC อ้ายใส่รองเท้าฟองน้ำเดินดินEm
หากเอาสิ่งของF นั้นเป็นเครื่องตัดสินC
ผงธุลีดินDm คงสู้กGากเพชรบ่ไCด้..
C|Am|Dm|G
C|Em|FG|C|E
อ้ายเฮ็ดนำF ดีส่ำใด๋ สู้จังใด๋ เจ้าก็เฉยG
แต่กับเขาF คนมีตังค์ บ่หยังเลย เจ้าก็แคร์Gหลาย
โอะ โอะโอ๊ะ โอะ โอ้ย.. G F Em F G
( ซ้ำ * )
F|Em|Am
ถ้าเอาความฮักDmเป็นเครื่องตัดสินEm
หัวใจดินดินDm คGงพอสู้ไหว
DmG|C
