ยอมแพ้ พี สะเดิด

อยากจะเป็นF#mคนที่สำคัญE

แต่ได้เป็นC#mแค่คนน่ารำคาญD

ก็ไม่รู้จF#mะทำยังไงเหมือนกันE ให้ชนะใจ D

เหมือนสายน้ำF#mที่ไหลลงทะเล E

เปลี่ยนความเค็มC#mของทะเลไม่ได้ D

จะทุ่มเทก็F#mไม่มีผลอะไร EกับใจของเDธอ

* ดีเท่าไหร่Bmมันก็ไม่พอ รอเท่าไหร่C#mเธอไม่รัก

ฉันก็ไม่อยากDจะทำให้ชีวิตเธอ ต้องเสียเวลาE

** ฉันคงต้องยอมA.. แพ้C#m.. รักแDค่ไหนก็ช่วยEไม่ได้

รู้สึAกมานานC#mแล้วใจ ยิ่งรักDยิ่งไม่ผูกพันE

ฉันคงต้องยอมA.. รับC#m.. ที่ที่สุดDของฉันมันได้แEค่นั้น

ถึงF#mเวลาที่ฉันC#mต้องไป

ขอโทษDที่รบกวนใจขEองเธอมานาน

มันเดินทางF#mกันมาตั้งไกลE

แต่ก็รู้ว่C#mาเส้นชัยไม่มี D

ก็ไม่น่าF#mจะคิดนานขนาดEนี้ ไม่มีใจ..D

( ซ้ำ *, ** )

( ซ้ำ ** )