นึกถึงภาพวันวานที่เราเคยเดินจูงมือ ทุกครั้ง..มันก็ทรมาน ที่ฉันไม่อาจจะยื้ออะไรไว้ได้ ก็ในมือมันไม่มีอะไร ที่พอจะรั้ง..สองเราเอาไว้ เจ็บปวดแค่ไหน ต้องทนฝืนใจ * มือเปล่า.. ต่อให้มีแรงสักแค่ไหน ก็เปลี่ยนอะไรไม่ได้ ฉุดรั้งให้ตายก็ได้แค่ชั่วคราว มือเปล่า.. ให้ทำอะไร คงไม่ได้มาก ดีแค่ไหนก็ได้แค่รัก สุดท้ายต้องยอม ให้ความจริง พรากเราจากกัน นึกถึงภาพวันวานที่เราเคยเดินจูงมือ ทุกครั้ง..มันก็ทรมาน ที่ฉันไม่อาจจะยื้ออะไรไว้ได้ เมื่อความรักมันไม่ช่วยอะไร ความฝันเราต้องหยุดเอาไว้ เจ็บปวดแค่ไหน ต้องยอมเข้าใจ ( ซ้ำ * ) ความรักที่มีแค่มือเปล่า มันไม่ได้ช่วยอะไร ไม่อาจฝืนความจริงที่กีดกั้นเราไว้ ความรักอาจเอาชนะได้ทุกอย่าง แต่ความรักไม่ใช่คำตอบของทุกอย่าง ก็ต้องยอม.. เข้าใจ มือเปล่า.. ต่อให้มีแรงสักแค่ไหน ก็เปลี่ยนอะไรไม่ได้ โวว… โว.. โว้ว มือเปล่า.. ให้ทำอะไร คงไม่ได้มาก ดีแค่ไหนก็ได้แค่รัก สุดท้ายต้องยอม ให้ความจริง ( ซ้ำ * )