ฉันเป็นเพียงร่มหนึ่งคัน ที่เธอเคยใช้ป้องกันไม่ให้เปียกฝน ร้อนหรือหนาวฉันก็ทน แต่คงไม่สุขล้น เหมือนคนที่เธอวาดไว้ เขาเป็นดั่งทุ่งดอกไม้ ในวันที่ฟ้าคลี่คลายตรงที่ปลายรุ้ง ก็รู้ตัวดีว่าหมดบุญ คงได้แต่ขอบคุณ ที่เธอเคยรักกัน * เมื่อไม่มีฝนก็หมดเวลาของฉัน แค่ทิ้งร่มหนึ่งคัน แค่ทิ้งฉันหนึ่งคน คงไม่มีหวังเมื่อเดินมาสุดถนน เมื่อเธอได้เจอคน.. ที่ใช่ ที่ใจเธอตามหา ส่วนฉันก็แค่ภาระที่ไม่จำเป็น * เมื่อไม่มีฝนก็หมดเวลาของฉัน แค่ทิ้งร่มหนึ่งคัน แค่ทิ้งฉันหนึ่งคน คงไม่มีหวังเมื่อเดินมาสุดถนน เมื่อเธอได้เจอคน.. ที่ใช่ ที่ใจเธอตามหา ส่วนฉันก็แค่ภาระที่ไม่จำเป็น ให้อยู่กับเขา ในวันที่ไม่มีฝน ได้รักกันกับคน.. ที่ใช่ ที่ใจเธอตามหา ส่วนฉันก็แค่ภาระที่ไม่จำเป็น.. ฉันเป็นเพียงร่มหนึ่งคัน ที่เธอเคยใช้ป้องกันไม่ให้เปียกฝน จะร้อนหรือหนาวฉันก็ทน ให้เธอไม่เปียกฝน ให้เธอได้ปลอดภัย