เธออาจเคยรู้ดีทุกอย่าง เหตุใดโลกนี้ถึงมี ความมืดและสว่าง เมื่อดวงอาทิตย์ได้ลับขอบฟ้า ก็เป็นเวลาของจันทร์ ก็แค่ปรากฎการณ์ทั่วไป แต่มันกลับมืดไปทุกอย่าง เมื่อในวันนี้หัวใจ เธอนั้นโดนทิ้งขว้าง เมื่อเธอได้รู้ว่าทางที่เดิน จะไม่มีเขาเคียงข้าง ให้รับมือกับความเสียใจ แม้ไม่มีบาดแผลอยู่ในร่างกาย แต่เหมือนว่าเจ็บช้ำแทบยืนไม่ไหว แค่ใครคนนั้น บอกว่าไม่รักกัน ก็ทำเธอแทบตาย * มันคือปรากฏการณ์ ที่ทรมานมันเกิดจาก คนที่เราต้องการ ไม่เคยต้องการเรา อยู่ดีๆ น้ำตาก็หยด อกข้างในเหมือนมันจะหัก เพียงแค่ใครคนหนึ่งไม่รักเรา * มันคือปรากฏการณ์ อาจทรมานแต่อยู่ กับเราแค่เพียงไม่นาน ก็เป็นแค่เรื่องเก่า ผ่านเข้ามาให้ได้รู้จัก หากยังไม่คู่ควรจะเป็น คนรักก็แค่ไปจากชีวิตเรา เรื่องธรรมชาติเลย แม้ ไม่มีบาดแผลอยู่ในร่างกาย แต่เหมือนว่าเจ็บช้ำแทบยืนไม่ไหว แค่ใครคนนั้น บอกว่าไม่รักกัน ก็ทำเธอแทบตาย * มันคือปรากฏการณ์ ที่ทรมานมันเกิดจาก คนที่เราต้องการ ไม่เคยต้องการเรา อยู่ดีๆ น้ำตาก็หยด อกข้างในเหมือนมันจะหัก เพียงแค่ใครคนหนึ่งไม่รักเรา * มันคือปรากฏการณ์ อาจทรมานแต่อยู่ กับเราแค่เพียงไม่นาน ก็เป็นแค่เรื่องเก่า ผ่านเข้ามาให้ได้รู้จัก หากยังไม่คู่ควรจะเป็น คนรักก็แค่ไปจากชีวิตเรา เรื่องธรรมชาติเลย * มันคือปรากฏการณ์ (แค่ความรักที่โคจรผ่านมา) ที่ทรมานมันเกิดจาก คนที่เราต้องการ (เพื่อเรียนรู้วงจรการจากลา) ไม่เคยต้องการเรา อยู่ดีๆ น้ำตาก็หยด อกข้างในเหมือนมันจะหัก เพียงแค่ใครคนหนึ่งไม่รักเรา * มันคือปรากฏการณ์ (แค่ความรักที่โคจรผ่านมา) อาจทรมานแต่อยู่ กับเราแค่เพียงไม่นาน (เพื่อเรียนรู้วงจรการจากลา) ก็เป็นแค่เรื่องเก่า ผ่านเข้ามาให้ได้รู้จัก แต่ยังไม่คู่ควร จะเป็นคนรักก็แค่ไปจากชีวิตเรา เรื่องธรรมชาติเลย