ภวังค์จิต

เฮือนแก้วใด บ่งามเต้าความดี ที่ตัวน้องมี ให้อ้ายนั้น มันงามล้ำ บ่มีเพชรพลอย ไพลินจินดาคำ แต่เมื่อมีธรรม นำน้องก็สุขใจ.. จุตติ จุตตัง มรณัง และก็จุตติ แม้รักกันปานใด แต่ผลสุดท้ายกลายเป็นอัฐิ แม้เวลาจะพรากเราจากการ รัก โลภ โกรธ หลง แต่ความดีนั้นยังคงอยู่แม้ เรือนร่างโดนลากด้วยพระสงฆ์ ระทม ตรอมตรม โศกอารมณ์ใจอาวรณ์ ฝังจิต คิดหา ยามเวลาเธออาทร ให้รักสว่างไสวเป็นดังแสงไฟดุจทินกร ให้รักมอบความอบอุ่น ในยามเหน็บหนาวเป็นดังอาภรณ์ รอนแรมเรื่องรัก เธอจากไปไกลอีกชาติภพ ดวงมอญมันโศกนัก อยู่แห่งใดจึงไม่ได้พบ บ้านที่เคยมี เปล เคย ไกว หมอนที่เธอเคยนอน เหลือเพียงแค่เท่าธุลี จากดุ้นฝืนในกองฟอน ภมรกับช่อดอกไม้ยังมีเฉาและมีจากกัน ความเศร้าความสุขใดๆ จะทิ้งเอาไว้เป็นเบื้องหลัง เชื่อว่าเธอไม่เคยจากไป และอยู่ในความจำฉัน จะรักกันคณานับ ต่อให้ล่วงลับและดับขันธ์ ฉัน.. เชื่อว่าเธอ ยังคงรักกัน รักมั่น ไม่เสื่อมสลาย ไม่.. จากไปไหน วนเวียนคุ้มภัย ในยามทุกข์ ยามใจตรม ฉันเชื่อว่าเธอ คนที่อยู่บนฟ้า ทุกกาลเวลา เธอไม่จากไปไหน ไม่อาจมีสิ่งใด มาพลัดพรากใจเราสอง แม้ต้องตายจากกัน ก็เพียงตัวใช่หัวใจ..