C|G|AmF|G
อยู่กัCบรอยน้ำตา อยู่กัAmบวันที่ฟ้าหม่น
ไม่มีFสักคน.. จDะเห็นใจ G
เหนื่อยCมานานแสนนาน
เหนื่อยAmกับคืนฝันร้าย
ไม่มีอFะไร.. ที่FmสวยงามC
* มันAmอาจเป็นเพียง แค่บททดสอบEmจากเบื้องบน
คงDmมีเหตุผลA#ที่เป็นอย่างนี้ G
** บอกใจ.. Cอย่าไEmด้ไหวหวั่นAm G
สักวันDm ฟ้าDm/Cจะต้องเปลี่ยนสี G
ชีวิตC.. คงEไม่ร้ายกว่านี้ F
ต้องมีวัDmนพรุ่งนี้ Gที่เป็นของเรา[(C] G)
C|G|AmF|G
เจ็บCเป็นธรรมดา ปล่อยAmน้ำตามันไหลไป
ห้ามมันFไม่ไหว ก็Dช่างมันG
แต่อCย่าเพิ่งท้อใจ ปลอบAmตัวเองอยู่ทุกวัน
ว่าคงFไม่นาน.. Fmจะพ้นไป C
( ซ้ำ * , ** )
ชีวิตC คงEไม่ร้ายกว่านี้ F
ต้องมีวันDmพรุ่งนี้ที่Fmเป็นของเรา C
