เข้าใจดีว่าพี่มันร้าย เหยียบดวงใจแทบแตกสลาย เหมือนตายทั้งเป็น ไม่เคยจะเห็นคุณค่าและความหมาย ดีแต่ทำให้ช้ำ ทำให้ต้องเสียใจ ซ้ำมาซ้ำไป มันคงไม่สายถ้าพี่อยากจะ ขอโทษ.. ที่ทำให้เธอ ต้องร้องไห้ อย่างนี้.. * พี่ผิดไปแล้วขอวอนน้องแก้ว ได้โปรดอย่าเคืองเลยจงเห็นใจ ขาดเธอไปเหมือนดวงฤทัย จะขาดลงในเพียงชั่วพริบตา พี่มันเลวขอเริ่มต้นใหม่ พี่ชดใช้ด้วยคำสัญญา ว่าจะรักแก้วตาจนชีพวาย ผิดกี่คราให้อภัย ให้เธอนั้นย่ำยีหัวใจ กี่ถ้อยคำที่ลวงหลอกกัน เกิดรอยแผลซ้ำเติมให้ช้ำ มองกลับมาในวันที่สาย ปมในใจมันคงไม่หาย เหมือนตาย.. คงไม่มีทางที่จะให้เธอ ย้อนมา.. เธอเพียงกลับมา ทำร้ายจิตใจ ฉัน.. * เจ็บที่ยกหัวใจให้ไป แล้วถูกทำร้ายไม่มีชิ้นดี ถูกกระทำทั้งย่ำทั้งยี ราวกับไม่เคยมีใจให้กัน จากวันนี้ขอหนีให้ไกล คนที่ทำร้ายแม้ตายจากกัน ก็ไม่มีวันจะกลับไปรักได้ดังเดิม ราวถูกสั่งสังหาร หาได้เชื่อคำกล่าวอ้างไม่ ไม่เคยมีเหตุกลับมองเป็นเศษ ทั้งที่เป็นคนเคยเคียงใกล้ ดังฤทัยพี่แตกสลาย พี่หลงอนงค์จะเผลอไป ถูกลงอาญาผิดพลั้ง อภัยสักครั้งพี่เสียใจ เจ้าอสุราใคร่ทรามลวงหลอก อุบายมาดลใจ ประหนึ่งให้พี่ต้องพลั้งฤทัย สาบานว่าจริงให้ต้องตาย ต่อให้กลายเป็นผงธุลี นับจากชาตินี้ไม่คลาย หาย.. โกรธา * พี่ผิดไปแล้วขอวอนน้องแก้ว ได้โปรดอย่าเคืองเลยจงเห็นใจ ขาดเธอไปเหมือนดวงฤทัย จะขาดลงในเพียงชั่วพริบตา พอได้แล้วขอหนีให้ไกล ไม่อยากกลับไปให้ต้องโศกา อีกกี่น้ำตาไม่อาจชดใช้ให้ลืมอาลัย * พอเถอะแล้วไม่ต้องรื้อฟื้น ตอนที่เจ็บปวดเธออยู่ที่ใด ต่อให้ยื้อจนชีพมลาย มันก็คงไม่มีวันหวนมา พี่มันเลวขอเริ่มต้นใหม่ พี่ชดใช้ด้วยคำสัญญา ว่าจะรักแก้วตาจนชีพวาย