F|Em|Dm|G
เข้าใจดีว่Fาพี่มันร้าย
เหยียบดวงใจแEmทบแตกสลาย
เหมือนตายDmทั้งเป็น
ไม่เคยจะเห็นGคุณค่าและความหมาย
ดีแFต่ทำให้ช้ำ ทำใEmห้ต้องเสียใจ
ซ้ำมาDmซ้ำไป มันคงไม่สายGถ้าพี่อยากจะ
ขอโทษEm.. ที่ทำA7ให้เธอ
ต้องร้องDmไห้ อย่างนี้..G
* พี่ผิดไปแล้วFขอวอนน้องแก้ว
ได้โปรดอย่าเคือEmงเลยจงเห็นใจ
ขาดเธอไปเDmหมือนดวงฤทัย
จะขาดลงในเCพียงชั่วพริบตา
พี่มันเลวFขอเริ่มต้นใหม่
พี่ชดใช้ด้EmวยคำสัญญาD7
ว่าจะรักDmแก้วตาจGนชีพวาย
F|G
ผิดกี่คราFให้อภัย ให้เธอนั้นEmย่ำยีหัวใจ
กี่ถ้อยคำDmที่ลวงหลอกกัน
เกิดรอยแผลGซ้ำเติมให้ช้ำ
มองFกลับมาในวันที่สาย
ปมEmในใจมันคงไม่หาย
เหมือDmนตาย.. คงไม่มีทางGที่จะให้เธอ
ย้อนมาEm.. เธอเพียA7งกลับมา
ทำร้ายDmจิตใจ ฉัน.G.
* เจ็บที่ยกFหัวใจให้ไป
แล้วถูกทำร้ายEmไม่มีชิ้นดี
ถูกกระทำDmทั้งย่ำทั้งยี
ราวกับไม่เคยCมีใจให้กัน
จากวันนี้ขFอหนีให้ไกล
คนที่ทำร้ายEmแม้ตายจากกันD7
ก็ไม่มีวันDmจะกลับไปรักGได้ดังเดิมC E
ราวAmถูกสั่งสังหาร
หาได้เชื่อคำกล่าวอ้างไม่
ไม่เคยมีเหตุGกลับมองเป็นเศษ
ทั้งที่เป็นคนเคยเคียงใกล้
ดังฤทัยFพี่แตกสลาย
พี่หลงอนงค์จะเผลอไป
ถูกลงEmอาญาผิดพลั้ง
อภัยสักครั้งพี่เสียใจ
เจ้าอสุราใAmคร่ทรามลวงหลอก
อุบายมาดลใจ
ประหนึ่งให้พี่ต้Gองพลั้งฤทัย
สาบานว่าจริงให้ต้องตาย
ต่อให้กลายFเป็นผงธุลี
นับจากชาตินี้ไม่คลาย หาย.G. โกรธา
* พี่ผิดไปแล้วFขอวอนน้องแก้ว
ได้โปรดอย่าเคือEmงเลยจงเห็นใจ
ขาดเธอไปเDmหมือนดวงฤทัย
จะขาดลงในเCพียงชั่วพริบตา
พอได้แล้วFขอหนีให้ไกล
ไม่อยากกลับไปใEmห้ต้องโศกาD7
อีกกี่น้ำตาDmไม่อาจชดใช้ใGห้ลืมอาลัย
* พอเถอะแล้วFไม่ต้องรื้อฟื้น
ตอนที่เจ็บปวดEmเธออยู่ที่ใด
ต่อให้ยื้อDmจนชีพมลาย
มันก็คงไม่มีCวันหวนมา
พี่มันเลวFขอเริ่มต้นใหม่
พี่ชดใช้ด้EmวยคำสัญญาD7
ว่าจะรักDmแก้วตาจGนชีพวาย
F|Em|DmG|C
