//
เศษของความรักที่ฉันต้องรับ เอามาเจ็บช้ำปนคำร่ำลา มันเจ็บเกินทน ฮือฮือ.. ต้องเจ็บกี่หน ฮือฮือ.. พิษของดอกไม้ที่ฉันเคยหอม ที่ฉันเคยดอมดมอยู่นั้น มันทำให้ใจต้องทุกข์ต้องทรมาน เจ็บนี้มันคงต้องปวดอีกนาน ฉัน.. ดันเอาหัวใจไปผูกเอาไว้ เลยโดนพิษของกุหลาบนั้นไป ทำไม่ไม่จำสักที ฉัน.. หลงกลิ่นดอกไม้ไม่มีทางหนี เอาฉันออกจากตรงนี้ทีได้ไหม.. * คนอย่างฉันไม่คู่ควรมี ความรักดีๆ อย่างใครเขา ถูกหักหลังซ้ำๆ ไม่จำ ทุกการกระทำมันปวดร้าว พอหรือยังหนอใจที่เจ็บ พิษของกุหลาบยังมอมเมา ดื่มน้ำจัณฑ์ให้มันทุเลา ก็ยังไม่เห็นจะหายดี ติดอยู่ในวังวนเพราะรัก ฉันรักแต่เธอสุดหัวใจ แต่สุดท้ายก็โดยเธอหลอก ให้ใจช้ำชอกอยู่ร่ำไป ทำไมถึงจำ ทำไมไม่ลืม แล้วปล่อยพิษรักให้จางไป ดันเลือกที่จะกำมือไว้ ทั้งที่ดอกไม้ นั่นทิ่มแทง.. ฉัน.. หลงกลิ่นดอกไม้ไม่มีทางหนี เอาฉันออกจากตรงนี้ทีได้ไหม.. * คนอย่างฉันไม่คู่ควรมี ความรักดีๆ อย่างใครเขา ถูกหักหลังซ้ำๆ ไม่จำ ทุกการกระทำมันปวดร้าว พอหรือยังหนอใจที่เจ็บ พิษของกุหลาบยังมอมเมา ดื่มน้ำจัณฑ์ให้มันทุเลา ก็ยังไม่เห็นจะหายดี ติดอยู่ในวังวนเพราะรัก ฉันรักแต่เธอสุดหัวใจ แต่สุดท้ายก็โดยเธอหลอก ให้ใจช้ำชอกอยู่ร่ำไป ทำไมถึงจำ ทำไมไม่ลืม แล้วปล่อยพิษรักให้จางไป ดันเลือกที่จะกำมือไว้ ทั้งที่ดอกไม้ นั่นทิ่มแทง..
