ผู้รักข้ามแดน

ถึงโลกสิแตก กะบ่อาจแยก หัวใจเฮาสอง ไทยลาวบ้านพี่เมืองน้อง มีแค่น้ำของแบ่งเขตสองฝั่ง เคยมาเมืองลาว โอ้วผู้สาวเจ้าน่าฮักจัง ข้ามฝั่งไปเมืองเวียงจันทน์ อยากสานสัมพันธ์ฮักกันมั่นแก่น แม่น.. อีหลีคือคำเขา.. ส่า งามทั้งหน้าตา ม่วนทั้งวาจา ที่เจ้าเอื้อยเอ่ย สาวเมืองปากเซ สาวสวรรค์.. สาวคำม่วน น่าฮักจังเลย สาวปากซัน เพิ่นยิ้มเป้ยๆ อ้ายเคยหยอกเย้า * น้ำของกั้นกลาง แต่บ่มีทางสิกลั้นใจเฮา ฝากฮัก.. ไปเมืองแก่นท้าว โอ้ผู้สาวเมืองไชยะบุรี สาวหลวงพระบาง เป็นจั่งใด๋น้อ.. คนดี อุดมไซเคยไปหลายปี หลวงน้ำทาคนดี คึดฮอดอ้ายบ่ ** น้ำของ.. แค่กั้นแดน บ่แม่นสิกั้นหัวใจ ยังฮัก.. ยังห่วยใย เจ้าหลายฮู้บ่ ดินแดน.. ดอกจำปา ที่ฮักสองเฮาฮ่วมก่อ สะบายดี คำนี้ยังรอ ให้น้องเอ่ยถาม เจ้าโดยมันแสนงดงาม โอ้ย.. ยามอ้ายได้ฟัง น้องเอ่ย ( ซ้ำ * , ** )