BmD|ABm|G|A
ฮู้โตดี Bmว่าอ้ายAมันคนธรรมดาBm
ตื่นขึ้นมาDกะพ้อGแต่หน้าขี้ดินA
ต้นทุนชีวิตBmเกิดมาบ่มีคืAอคนอื่นเขาG
เสื้อผ้าเก่าDๆ ซีดๆ มอมแมมDเปื้อนฝุ่น
ผู้สาวGที่ไหนสิแนมA
ย้อนว่าอ้ายมันผู้ฮ้ายคักBm
ได้แต่แอบส่งใจ Bmไปทักทายยามเห็นหน้าG
เขาก็ว่ากันไปทั่Dว ว่าอ้ายบ่เจียมตัวA
ว่าหัวใจดวงนี้มัBmนคึดอาจเอื้อมสูงเกินไป G
โอ๊ย.. หมูส๋สิDมาเดือดร้อนแทนกูเฮ็ดหยัง
หัวAใจมันสั่งให้คิดฮอดก็ต้องคิดฮอดตั๊วBm
ความสุขเล็กGๆ ที่อ้ายได้เห็นAหน้าเจ้าBm
มันต่อลมหายใจ Gให้คนAบ่มีค่าBm
อ้ายบ่ได้หวังสิครอบครองG
เด็ดดอกฟ้าAลงมาเปื้อนตมBm
แค่ได้รักอยู่เงียบGๆ ในมุมของกูก็Aพอแล้วBm
* มันผิดหลายบ่ที่Gใจของอ้ายAมันมักเจ้าBm
ผิดหลายบ่ที่GคนจนมันAมีฮักแท้ Bm
บ่มีเงินทองGหรือดวงเดือน
ดวงAดาวมาประเคนBmให้
แต่มีใจอ้ายดวงนี้ที่Gฮักเจ้าเบิดAทั้งใจ Bm
ไผสิว่ากูบ่เจียมG ก็ช่างAหัวปอดมันเถาะBm
ความรักของกู GกูลิขิตเองA
บ่ได้ขอร้องBmให้เจ้ามาฮักตอบ
ก็ช่างมันG.. แค่Aกูได้ฮักกูก็ชนะแล้วโว้ยBm
ฮักGเด้.. A ฮู้บ่ Bm
อยู่ในความเงียบงันBm อ้ายเคยถามใจเจ้าของ
การที่เฮารักไผสัDกคนมันเป็นเรื่องAผิดอยู่บ่?
คำตอบคือบ่ผิดBm ความฮักมันบริสุทธิ์เสมอG
สิ่งที่สกปรกDคือสายตาAดูถูกต่างBmหาก
Bm|GA|Bm
GA|Bm|DA|Bm
BmA|Bm
GA|Bm|GA|Bm
GA|Bm|GA|Bm|Bm
* มันผิดหลายบ่ที่Gใจของอ้ายAมันมักเจ้าBm
ผิดหลายบ่ที่GคนจนมันAมีฮักแท้ Bm
บ่มีเงินทองGหรือดวงเดือน
ดวงAดาวมาประเคนBmให้
แต่มีใจอ้ายดวงนี้ที่Gฮักเจ้าเบิดAทั้งใจ Bm
ไผสิว่ากูบ่เจียมG ก็ช่างAหัวปอดมันเถาะBm
ความรักของกู GกูลิขิตเองA
บ่ได้ขอร้องBmให้เจ้ามาฮักตอบ ก็ช่างมันG..
แค่Aกูได้ฮักกูก็ชนะแล้วโว้ยBm
ฮักเด้อG.. A ฮู้บ่ Bm
