Am|Dm|Am|C
Am|Am|CEm
FG|Am|FG|Am
วาสนาผาแดงC ดั่งฟ้าเพิ่นแกล้งEm
ให้พรากจากกันAm
กับนางไอ่คำ คนเคยเคียงฝันC
สุดรักจาบัลGย์ เพราะหนองหารล่มAm
อาจเป็นย้อนกรรมF จากท้าวภังคี A
พ่ายฮักตรอมตรมDm
แปลงเป็นกระรอกG
ด่อนก่อนสิ้นลมEm
ย้อนเจ้าไอ่คำDm สั่งฆ่าสังหารG
น้องไอ่คำบ่ฮู้ C
ว่าท้าวพังคีเEmป็นลูกนาคใหญ่Am
พญานาคแค้นจึงมาทำลายC
เมืองนทีตาG หล่มเป็นหนองหาญAm
อยากเคียงอ้าย ผาแดงF
แต่นาคจับน้องAลงเมืองบาดาลDm
จึงเป็นเหตุให้ GสองเฮาพรากกันEm
กับอ้ายผาแดงG ผัวแพงนาCงไอ่
EmG|C
Bm( 10 Times )
อยากขึ้นไป หาพี่ยาBm
แต่ต้องลา ลงบาดาล
ถึงฮัก สุดทางฝัน
ต้องห่างกัน กับอ้ายผาแดง
ต้องห่างกัน กับอ้ายผาแดง
ปวดใจแฮง เหมือนเป็นกรรมBm
น้องชอกช้ำ ฮำฮอนแฮง
สุดฮัก อ้ายผาแดง
หล่าคำแพง ลาก่อนหนา
น้องไอ่คำ ลาก่อนหนา
ชาติหน้า พ้อกันใหม่Bm
ขอให้ได้ ฮ่วมพี่ยา
จากกัน ด้วยน้ำตา
โอ้ อ้ายจ๋า อย่าได้ห่วง
โอ้ อ้ายจ๋า อย่าได้ห่วง
Bm( 4 Times )
บัดBmนี่..
ย้อนไอ่คำน้องหล่า
ถืกพญาแม่นนาคใหญ่
จับเอาไปมัดเมี่ยน
ส่ำเคี่ยนอ้ายใจหมุ่นมี
คึดBmเห็นคราวก่อนกี้
เคยแข่งจุดบังไฟใหญ่
ท้าวพังคีผู้เพิ่นพ่าย
ผาแดงอ้ายได้ฮ่วมเฮียง..
โอ้ยBm! สุดแต่ใจสิก่อมเกี้ยง
เอิ้นแฟนพี่ให้คืนหลัง
เมืองกะส่างมาพัง นทีตา
มุ้นม้าง เป็นเมืองฮ้าง บ่ส่างซา
ย้อนBmไอ่คำมาสั่งฆ่า
ท้าวพังคีเซื้อนาคใหญ่
ยามแปลงกายเป็นประฮอก
นายพรานบอกเป็นผู้ยิง
ใจสBmลายพังดับนิ่ง
หานางไอ่กะบ่เห็น
จักว่ากรรมหรือเวร มาสนองผู้ข้า
น้ำตาย้อย แม่นหลั่งริน
แม่นหลั่งริน ฮือ.. ฮือ.. นี่.. น่า..
Am( 4 Times )
ด้วยแรงอธิษฐานC
ขอจบชีวันEm เพื่อตามไอ่คำAm
แม่นซาติภพใด๋ สิขอตายตามC
เพื่อนางไอ่คำG คนฮักขAmองพี่
ให้สายแนนน้าวใส่ F
ให้ได้คู่อ้ายAทุกชั่ววี Dm
ได้อ้าย ผาแดงGเป็นสะหว๋ามี Em
แต่ชาติภพนี้ต้GองลาผาแดงC
ให้สองเฮาGเป็นคู่ฮักแพงEm
ให้ฟ้าโผดแต่งG ผาแดง นางไอ่
EmG|C
