//
||| ( 4 Times ) คำหวานนั่นแผลงสำแดงฤทธิ์ ยิ่งหวนไปคิด ยิ่งลงแดงตาย ดังน้ำผึ้งสดหมกยาพิษ หยอดเย้าเนืองนิตย์ ตัวฉันแทบตาย ใจเหลือเพียงเศษเถ้าธุลี ใยดีแลหามีไม่ ความรักฉันมาจากใจ กลับกลายเป็นถมทะเล โอ้ละเห่ โอ้ละเอ๋ย ยามสองเราเคยเคียงกอดกันมา หลับตายังฝันถึงเธอ ลืม.. ฉันลืมเธอไม่ลง ภาพเธอยังคง อยู่ในหัวใจ จำ.. เธอจำฉันได้ไหม ใยเลือนฉันไป ดั่งไฟลนช่อ * ผกาเอ๋ย.. เขาเชยชม เด็ดดมเอ่ยลมคำหวาน ดอกไม้.. ริมทาง แค่ชั่วยามเขาเย้ยซ้ำย่ำ.. จมลงธรณี โอ้ว่าโอ้ว่าเอ๋ย ในยามที่เคยเคียงแอบแนบอิง โอ้ว่าโอ้ว่าเอ๋ย ไม่อยากคิดเลยมิเป็นเรื่องจริง อยากวอนดาวบนฟ้า ให้ลมพัดพารักข้าไปทิ้ง โอ้ว่าโอ้ว่าเอ๋ย หยาดใสไหลเลยรดโรยร่วงดิ่ง ||| ( 2 Times ) * ผกาเอ๋ย.. เขาเชยชม เด็ดดมเอ่ยลมคำหวาน ดอกไม้.. ริมทาง แค่ชั่วยามเขาเย้ยซ้ำย่ำ.. จมลงธรณี * ผกาเอ๋ย.. เขาเชยชม เด็ดดมเอ่ยลมคำหวาน ดอกไม้.. ริมทาง แค่ชั่วยามเขาเย้ยซ้ำย่ำ.. จมลงธรณี หยดคำหวาน มันหวานเสียจวนจะบ้า บทจะหวาน มันหวานรัญจวนเกินหน้า แต่พอออกกลิ่นอาย ลวดลายที่แฝงไว้มันออกมา จึงได้รู้ว่าภาพมายามันมีอยู่จริง
