
ใส่เสื้อ.. ตัวร้อยเก้าๆ รองเท้าช้างดาวเขียวแผ๋ง ท่าเดินออกทรงนักเลง แต่หาหม้ายรบใคร ทำงานเหน็บเหนื่อย ว่างๆ ก็นั่งยีใบ ต้มเอาไว้เป็นสมุนไพร กินแล้วมีแรง แต่ไม่พ้นคำคนนินทา เอือมระอาเหม็นน้ำลายบูด อยากตบให้ฉูด โบ้แหลงเรื่องเพื่อน * ว่าฉันเฉือนขี่รถเทือนทั้งหลาด ไม่สะอาดแต่งตัวสกปรก ว่าฉันเกเรเรียนหนังสือไม่จบ คบแต่เพื่อนไม่ดี แหลงเอาความยากสาวความยืด เหมือนแกงจืด ใส่เครื่องแกงเผ็ด ผักบุ้งแกงทิ นั่งแหลงเรื่องเท็จ ขี้หกทั้งเหม็ด มันตรงกันข้าม ฉันทำงานฉันเก็บตังค์ เวลาว่างๆ ฉันก็นุกเหมือนเพื่อน ฉันเรียนจบแต่ไม่ได้บอกใคร ลืมบอกผู้ใหญ่ให้พูดใส่ลำโพง ของหมู่บ้าน ตัดสินคนแค่เพียงหน้าตา แค่เพียงภายนอกแล้วบอกไม่ดี ไม่เคยรู้จักกันที แล้วบอกได้พรือว่าเป็นพันนั้น ปั่นตัวเองเป็นจุดศูนย์กลาง แล้วนินทาเพื่อนไปวันๆ ไม่ได้แหลงมันกินข้าวไม่ได้ แต่ไม่พ้นคำคนนินทา เอือมระอาเหม็นน้ำลายบูด อยากตบให้ฉูด โบ้แหลงเรื่องเพื่อน * ว่าฉันเฉือนขี่รถเทือนทั้งหลาด ไม่สะอาดแต่งตัวสกปรก ว่าฉันเกเรเรียนหนังสือไม่จบ คบแต่เพื่อนไม่ดี แหลงเอาความยากสาวความยืด เหมือนแกงจืด ใส่เครื่องแกงเผ็ด ผักบุ้งแกงทิ นั่งแหลงเรื่องเท็จ ขี้หกทั้งเหม็ด มันตรงกันข้าม ฉันทำงานฉันเก็บตังค์ เวลาว่างๆ ฉันก็นุกเหมือนเพื่อน ฉันเรียนจบแต่ไม่ได้บอกใคร ลืมบอกผู้ใหญ่ให้พูดใส่ลำโพง ของหมู่บ้าน ขอบคุณป้าข้างบ้าน.. ที่เป็นห่วง ขอบคุณป้าข้างบ้าน.. ที่เป็นห่วง