ตะวันบ่ายคล้อย ม่านเมฆลอยเคลื่อนผ่าน จินตนาการถึงวันเริ่มโบกโบยบิน สูงจนลิบตา.. ถลาลงสู่ดิน เพลิดเพลินเกินฉัน จินตนา เปล่เป็นเสียงท่วงทำนอง ก้องไพร เพลิดเพลินใจ ในอาณา ป่าเขา ซุกในร่มใบ อาศัยในร่มเงา ชื่นชมความหมายของชีวา * ลอยล่องไปสุดปลายฟ้า อยู่บนท้องนภาแห่งความฝัน ปีกน้อยๆ โผไป ไร้การ.. แข่ง.. ขัน โบยบินเบ่งบานเสรี ลงเล่นน้ำในลำธาร สีทอง แดดโปรยละออง เห็นรุ้งงามหลากสี แหงนดูเมฆลอย.. ย้อนดูใจนี้ ปักษีเอนกายในสายธาร * ลอยล่องไปสุดปลายฟ้า อยู่บนท้องนภาแห่งความฝัน ปีกน้อยๆ โผไป ไร้การ.. แข่ง.. ขัน โบยบินเบ่งบานเสรี แดดแผดเผาเพราะเราบิน สูงเกิน หนักที่เผชิญวางลงก่อน จะดีไหม สูงไม่เห็นเงา เขลาไม่เห็นใคร นกน้อยพอใจในปีกตน * ลอยล่องไปสุดปลายฟ้า อยู่บนท้องนภาแห่งความฝัน ปีกน้อยๆ โผไป ไร้การ.. แข่ง.. ขัน โบยบินเบ่งบานเสรี * ลอยล่องไปสุดปลายฟ้า สกุณาบินมาแสนไกล ท้องฟ้าแห่งฝัน โลกอัน.. กว้าง.. ใหญ่ มีจุดหมายเพียงคืน สู่รัง ค้นหาความหมาย มากมาย.. นา.. นา.. ปรารถนาเพียงคืน สู่รัง