ดอกไม้จะบานอีกครั้ง

กลิ่นใบสนจางๆ ใต้แสงจันทร์นวล เพ้อชวนให้ใจเริ่มหาย ดวงตะวันโรยแรง อาบแสงเดียวดาย คล้ายคน.. มืดมนหนทาง นกเจ้าเอย ผกผินโบกบินคืนรัง ไร้พลังจะกางปีกบิน เหมือนตะโกนเท่าไร ไม่มีใครได้ยิน ไม่ได้ยิน.. แม้ใจตัวเอง ยาม.. เมื่อฝนโปรยปรายที่ใด ดอกไม้จะเริ่มเบ่งบาน ฝน.. รินรดบนกองไฟ จะเหลือไว้เพียงเถ้าถ่าน แม้ในวันที่ฉันไม่เหลืออะไร ยังเหลือหัวใจของฉัน ฉันได้ยินดอกไม้กำลังจะบาน ฉันได้ยิน.. เสียงใจตัวเอง ก่อนที่แสงตะวันจะหลุดขอบฟ้า ฉันยังพอมีหวัง ตราบที่แสงดารายังโอบดวงจันทร์ ความฝันฉันยังโบยบิน คืนที่ฟ้าหลับใหลไร้เสียง เหลือแค่เพียงกลิ่นควัน ท่ามกลางเปลวไฟยังมีดอกไม้บาน ความหวัง.. จะยังเริ่มใหม่ นกเจ้าเอย ผกผินโบกบินคืนรัง ไร้พลังจะกางปีกบิน เหมือนตะโกนเท่าไร ไม่มีใครได้ยิน ไม่ได้ยิน.. แม้ใจตัวเอง ก่อนที่แสงตะวันจะหลุดขอบฟ้า ฉันยังพอมีหวัง ตราบที่แสงดารายังโอบดวงจันทร์ ความฝันฉันยังโบยบิน คืนที่ฟ้าหลับใหลไร้เสียง เหลือแค่เพียงกลิ่นควัน ท่ามกลางเปลวไฟยังมีดอกไม้บาน ความหวัง.. จะยังเริ่มใหม่ ท่ามกลางเปลวไฟยังมีดอกไม้บาน ความหวัง.. จะยังเริ่มใหม่ เริ่มใหม่จากที่ยัง เหลืออยู่