บ่ได้กัน

นั่งเบิ่งเงาเจ้าของ นั่งมองอนาคตเฮา มันเจ็บปวดร้าวเกินใจจะอดทน เมื่อคนที่เคยร่วมฝัน มาทิ้งกันไปมีใครอีกคน ต้องเจ็บ ต้องทน อยู่เพียงลำพัง ตั้งความหวังไว้สูง ว่าสิจุงมือกันเข้าวิวาห์ แต่วาสนาผู้ข้ามันต้อยต่ำ หยดน้ำตาที่มันรินไหล ออกจากใจผู้ชายที่ชอกช้ำ คงเป็นกรรมเก่าที่เราสร้างมา * วาสนาให้เฮาเกิดมาบ่ได้ฮ่วมกัน ให้อ้ายบ่มีมื้อนั่น ให้เฮาบ่ได้เคียงคู่ ฮักส่ำได๋ สุดท้ายกะเป็นได้แค่หมู่ วาสนาบ่สู้ เงินทองที่เขาให้เจ้ามา บ่อยากให้เจ้าจากไป เพราะหัวใจมันยังฮักเจ้า บ่อยาก ให้เขาได้เจ้าไปครอบครอง แต่ก็คงสู้เขาบ่ได้ มีแค่ใจก็ได้แค่มอง ต้องยอมให้เขาทั้งสอง ได้ครองฮักกัน ( ซ้ำ * ) วาสนาบ่สู้ เงินทอง.. ที่เขาให้เจ้ามา