Am|Em|F|G|G
นั่งAmเบิ่งเงาเจ้าของ นั่งมองEmอนาคตเฮา
มันFเจ็บปวดร้าวGเกินใจจะอดCทน
เมื่อคนDmที่เคยร่วมGฝัน มาทิ้งกันEmไปมีใครอีกคน Am
ต้องเจ็บF ต้องทน อยู่เพียงลำพัง E
ตั้งAmความหวังไว้สูง ว่าสิจุงEmมือกันเข้าวิวาห์
แต่วFาสนาGผู้ข้ามันต้อยCต่ำ
หยดน้ำตาDmที่มันรินไหล G
ออกจากใจผู้Emชายที่ชอกAmช้ำ
คงFเป็นกรรมเก่าGที่เราสร้างAmมา
* วาสนาCให้เฮาเกิดมาGบ่ได้ฮ่วมกัน Am
ให้อ้ายGบ่มีมื้อนั่Fน ให้เฮาGบ่ได้เคียงCคู่
ฮักส่ำได๋ Cสุดท้ายEmกะเป็นได้แค่หAmมู่
วาสนาบ่สู้ FเงินทองGที่เขาให้เจ้าCมา
บ่อยากAmให้เจ้าจากไป เพราะหัวใจมัEmนยังฮักเจ้า
บ่อยากF ให้เขาไGด้เจ้าไปครอบCครอง
แต่ก็คงDmสู้เขาบ่ได้ Gมีแค่ใจก็Emได้แค่มAmอง
ต้องยอมFให้เขาทั้งสองEm ได้ครองฮักAmกัน
FG|CG/BAm
FG|Am|Am
( ซ้ำ * )
วาสนาบ่สู้ FเงินทองG.. ที่เขาให้เจ้าCมา
C
