//
สิเอาอีหยังไปดึงรั้งเจ้าไว้ อ้ายบ่สมผลาใจสำนั้นก็เข้าใจอยู่ อ้ายมันเป็นกา เจ้ามันเป็นหงส์ บ่สมสร้างเคียงคู่ ฮู้ว่าโตเจ้าของบ่มีสิทธิ์ฮัก โอ้ย.. * แล้วคนจังอ้ายบ่มีสิทธิ์หยัง ที่จะไปดึงรั้งเธอเอาไว้ เมื่อคำว่าฮักมื้อนี้มันจาง และเลือนลางหายไป หัวใจมันทรมานกับแผลเจียนตาย ฮักเฮามันพังสลายกลายเป็นธุลี บ่มีสิทธิ์หยังที่จะไปรั้งไปดึงหัวใจ มีแต่คำอวยพรพร้อมด้วยน้ำตา และลาเจ้ากับคนใหม่ ฮักกันแฮงๆ เด้อ อย่าเป็นคือตอนอยู่นำอ้าย ละบทสุดท้ายสิลาไลไปอยู่ไส อ้ายขอให้เจ้านั้นโชคดี สิเอาอีหยังไปดึงรั้งเจ้าไว้ อ้ายบ่สมผลาใจสำนั้นก็เข้าใจอยู่ อ้ายมันเป็นกา เจ้ามันเป็นหงส์ บ่สมสร้างเคียงคู่ ฮู้ว่าโตเจ้าของบ่มีสิทธิ์ฮัก โอ้ย.. * แล้วคนจังอ้ายบ่มีสิทธิ์หยัง ที่จะไปดึงรั้งเธอเอาไว้ เมื่อคำว่าฮักมื้อนี้มันจาง และเลือนลางหายไป หัวใจมันทรมานกับแผลเจียนตาย ฮักเฮามันพังสลายกลายเป็นธุลี บ่มีสิทธิ์หยังที่จะไปรั้งไปดึงหัวใจ มีแต่คำอวยพรพร้อมด้วยน้ำตา และลาเจ้ากับคนใหม่ ฮักกันแฮงๆ เด้อ อย่าเป็นคือตอนอยู่นำอ้าย ละบทสุดท้ายสิลาไลไปอยู่ไส อ้ายขอให้เจ้านั้นโชคดี สิเอาอีหยังไปดึงรั้งเจ้าไว้ อ้ายบ่สมผลาใจสำนั้นก็เข้าใจอยู่ อ้ายมันเป็นกา เจ้ามันเป็นหงส์ บ่สมสร้างเคียงคู่ ฮู้ว่าโตเจ้าของบ่มีสิทธิ์ฮัก โอ้ย.. * แล้วคนจังอ้ายบ่มีสิทธิ์หยัง ที่จะไปดึงรั้งเธอเอาไว้ เมื่อคำว่าฮักมื้อนี้มันจาง และเลือนลางหายไป หัวใจมันทรมานกับแผลเจียนตาย ฮักเฮามันพังสลายกลายเป็นธุลี บ่มีสิทธิ์หยังที่จะไปรั้งไปดึงหัวใจ มีแต่คำอวยพรพร้อมด้วยน้ำตา และลาเจ้ากับคนใหม่ ฮักกันแฮงๆ เด้อ อย่าเป็นคือตอนอยู่นำอ้าย ละบทสุดท้ายสิลาไลไปอยู่ไส อ้ายขอให้เจ้านั้นโชคดี
