//
วันๆ ฉันเอาแต่นั่งมอง มองมือถืออยู่ทั้งวัน วัน เดี๋ยวหยิบเดี๋ยวก็วางอยู่อย่างนั้น ไม่ทำอะไร แค่เลื่อนไปก็เลื่อนมา ไม่มีใครให้โทรหา มันไม่มีแม้ข้อความ * เริ่มเบื่อชีวิตที่ไม่มีใครใกล้ชิด มันเหงาจะตาย เบื่อวาเลนไทน์ไม่เคยได้ดอกไม้เหมือนใคร เบื่อกระทั่งมือถือของฉัน ทำไมมันช่างเงียบและงัน เบื่อคนคู่นั้น ที่เขาหยอกล้อ ที่เขาคลอเคลีย ** ก็ไอ้ตอนฉันหาผู้ชายแทบเป็นแทบตายเท่าไหร่ก็ไม่มี ไอ้ตอนผู้ชายดีๆ ที่เขาเข้ามาง่ายๆ ก็ไม่เอา ก็ไม่ต้องบ่นเหงา และก็ไม่ต้องโทษใคร ที่ไม่มีใคร ไอ้ฉันมันโง่เอง รอคอยใครสักคนที่เขา จะไม่ยอมให้ฉันนั่งเหม่อ รอคอยใครนะยามที่ฉันตาลอย จะคอยปลอบใจ รอคอยใครที่ทนฉันไหว คนที่เขาไม่จากไปไหน.. ( ซ้ำ * , ** ) ก็ไอ้ตอนฉันหาผู้ชายแทบเป็นแทบตายเท่าไหร่ก็ไม่มี ไอ้ตอนผู้ชายดีๆ ที่เขาเข้ามาง่ายๆ ก็ไม่เอา ก็ไม่ต้องบ่นเหงา.. เหงา... เหงา.. เหง๊า... ( ซ้ำ ** )
