บ่ต้องห่วงอ้าย

||| ( 2 Times ) อ้ายบ่ว่า คำลาจากปากของเจ้า ถึงสิเหงา กะบ่เป็นหยังน้อนาง อ้ายเข้าใจน้องหล่า ถึงเวลาเลือกหนทางหย่าง ยอมพ่าย อ้ายยอมหลีกทาง ให้เจ้า.. นั้นสำบายใจ * บ่ต้องห่วงอ้ายดอกคนดี สิอยู่หม่องนี้ ยังมีน้ำตา กะเหมิดฮัก อ้ายฮู้ว่า เจ้าคงต้องไป บ่ต้องห่วงอ้ายดอกก้อนคํา อ้ายสิจำมื้อนี้เอาไว้ ว่าเทื่อหนึ่งเคยให้ใจ กับเขา.. คนที่ฮักเฮาบ่จริง บ่ต้องห่วง ห่วงอีหยังเด้อหล่า อ้ายบ่ว่า เข้าใจเจ้าเหมิดทุกสิ่ง ให้เขาฮักเจ้าอีหลี อย่าคืออ้ายที่ถึกเจ้าถิ่ม ถ้ามื้อใด เขาบ่ฮักจริง.. ให้คืนมาหาอ้าย ( ซ้ำ * ) ( ซ้ำ * ) กับเขา.. คนที่อ้ายฮักเบิดใจ