บ่คาย - อาร์ม อุทุมพร

ฮู้บ่มันยากส่ำได๋ ในการลืมคนๆ หนึ่ง ดนบ่จั่งสิเซานึกถึง ฮักซึ้งที่เคยล่วงผ่าน ฮ่วมเฮียงกันมาหลายปี เเค่นาทีใช้บอกลากัน ให้ลืมเจ้าสาว่าซั่น มะซ่างเว่าเข้าป่าเข้าดง ฮักที่ล้นใจ ต้องเทถ่ายตามประสงค์ เเต่ความทรงจำมันนำต่ง บ่จักสิปลงอวยลงจังได๋ * ดอกจานบานจนเหี่ยอ้ายยังเสียใจ กกถ่มจนป่งใบกะบ่ลืมเจ้า บืนอุกกับทุกข์ตรม ขมซากะเดา ยามผ่านยังโศกเศร้า บ่ลาล้างห่างหาย หลายฤดูกาล พรรษาผ่านกะคือเก่า ส่ำเมาหมากกะเบา บ่พ้อหม่องสิไค พ้นหน้านาล้าง กางของล่วงโหล่นใบ จนข้วมพอศอใหม่ ยังบ่คายฮักเจ้าบ่เปลี่ยน ฮักที่ล้นใจ ต้องเทถ่ายตามประสงค์ เเต่ความทรงจำมันนำต่ง บ่จักสิปลงอวยลงจังได๋ * ดอกจานบานจนเหี่ยอ้ายยังเสียใจ กกถ่มจนป่งใบกะบ่ลืมเจ้า บืนอุกกับทุกข์ตรม ขมซากะเดา ยามผ่านยังโศกเศร้า บ่ลาล้างห่างหาย หลายฤดูกาล พรรษาผ่านกะคือเก่า ส่ำเมาหมากกะเบา บ่พ้อหม่องสิไค พ้นหน้านาล้าง กางของล่วงโหล่นใบ จนข้วมพอศอใหม่ ยังบ่คายฮักเจ้าบ่เปลี่ยน * ดอกจานบานจนเหี่ยอ้ายยังเสียใจ กกถ่มจนป่งใบกะบ่ลืมเจ้า บืนอุกกับทุกข์ตรม ขมซากะเดา ยามผ่านยังโศกเศร้า บ่ลาล้างห่างหาย หลายฤดูกาล พรรษาผ่านกะคือเก่า ส่ำเมาหมากกะเบา บ่พ้อหม่องสิไค พ้นหน้านาล้าง กางของล่วงโหล่นใบ จนข้วมพอศอใหม่ ยังบ่คายฮักเจ้าบ่เปลี่ยน