บุญผลา

บ่น่าเซื่อเนาะว่าเฮาสิมาพ้อกัน คนตั้งว่าจักล้าน พอปานว่ามีผู้มาซุกยู้ใส่ ให้เฮาเว้าจา ให้ถืกชะตา ถืกใจ จนตกหลุมความฮัก แล้วขึ้นบ่ได้ งึดใจอยู่เด้เนาะ * ว่าโอ้ละหนอ นางเอย เจ้ากะเคยคึดนำอยู่แม่นบ่ ว่าฮักเฮาที่เกิดที่ก่อ กะย้อนว่าย้อนว่า ** ย้อนบุญผลา เด้เนาะ พาเฮามาพบพ้อ ฮู้สึกคือกัน อยู่เนาะ คือฮักที่รอที่ฝัน ให้บุญผลา พาฮัก ให้ฮักเฮาคือเก่าทุกวัน ได้หายใจอยู่ใกล้ๆ กัน จนฮอดมื้อตาย ได้ซ่ำนี้กะพอ บ่น่าเซื่อเนาะ ว่าอ้ายสิพ้อฮักแท้ นอกจากพ่อกับแม่ กะมีแต่เจ้าฮั่นล่ะเด้ออ้ายว่า อดข้าวกะตาย ขาดเจ้ากะบ่ได้ สั่นดอกวา เบิ่งแงงกันเด้อหล่า ให้สมบุพเพ เฮาฮ่วมสร้างมาเด้อ ( ซ้ำ * , ** ) ( ซ้ำ * , ** )