เอาไปกอดหน่อย

เหมือนดาวตอนกลางวัน ไม่มีใครเห็น ใช้ชีวิตหลบเร้นอยู่ในเงางาน เช้าแล้วค่ำแล้วเช้าทุกวันทุกวัน แต่แผลรักที่เคยเจ็บ ก็เจ็บไม่หาย จึงได้แต่รอ อีกสักเธอ ผ่านมาเจอ แล้วรักฉันจริงสักหน * พอจะมีไหมใคร ช่วยเอาไปกอดหน่อย หัวใจดวงน้อยน้อย โดดเดี่ยวเหน็บหนาว ในเมืองแสงนีออน กลบแสงเดือนแสงดาว ความเหงา ปกคลุมผู้คน นี่แน่ะเธอ แล้วเธอ ไม่กอดฉันหน่อย ช่วยชีวิตน้อยน้อยมีใครสักคน ช่วยเป็นเพิงพักพิง ในวันที่เปียกฝน ใช้อ้อมแขนแทนหยูกยา รักษาแผลใจ ขังน้ำตาเอาไว้ในเขื่อนความเหงา มีบางคราวที่อยากจากโลกนี้ไป แต่ก็มีเสียงหนึ่งร้องขอเอาไว้ คือเสียงในหัวใจบอกให้อดทน จึงได้แต่รอ อีกสักเธอ ผ่านมาเจอ แล้วรักฉันจริงสักหน * พอจะมีไหมใคร ช่วยเอาไปกอดหน่อย หัวใจดวงน้อยน้อย โดดเดี่ยวเหน็บหนาว ในเมืองแสงนีออน กลบแสงเดือนแสงดาว ความเหงา ปกคลุมผู้คน นี่แน่ะเธอ แล้วเธอ ไม่กอดฉันหน่อย ช่วยชีวิตน้อยน้อยมีใครสักคน ช่วยเป็นเพิงพักพิง ในวันที่เปียกฝน ใช้อ้อมแขนแทนหยูกยา รักษาแผลใจ ช่วยเป็นเพิงพักพิง ในวันที่เปียกฝน ใช้อ้อมแขนแทนหยูกยา รักษาแผลใจ