Bm|F#m|EmA7|Bm( 2 Times )
อันBmคนเราหญิงชายทั้งหลายแหล่F#m
ต่างEmมีดีมีแย่อA7ยู่พอๆ กันBm
ถึงBmเมื่อคราวแรกเจอกันมักหวานชื่นF#m
ต่างEmหยิบยื่นความดีใA7ห้แก่กันBm
ผมGmaj7เป็นสุภาพบุรุษนะครับA7
ฉันF#mเป็นสุภาพสตรีค่ะBm
ผมGmaj7ไม่กินเหล้าไม่สูบยาA7นะ
ฉันF#mก็ไม่ยุ่งไม่ขี้บ่นBm
วันBmเวลาผันไปช่างหวานชื่นF#m
ต่างEmหยิบยื่นไมตรีA7ดีต่อกันBm
ความBmรักความงดงามช่างยิ่งใหญ่F#m
จึงEmตกลงปลงใจไA7ปแต่งงานกันBm
Bm|Bm|A|A
ผมGmaj7ยังกลับบ้านตรงเวลาA7นะ
ฉันF#mเป็นแม่บ้านที่ดีค่ะBm
ผมGmaj7ให้เงินเดือนคุณหมดเลยA7นะ
ฉันF#mจะใช้สอยอย่างประหยัดค่ะBm
Gmaj7|F#m|Gmaj7|Bm
Gmaj7|A7|F#m|Bm
วันBmเวลาผันไปแหมชักเบื่อF#m
ต่างEmไม่เหลือสิ่งดีมA7าอวดกันBm
ต่างBmคนต่างเริ่มทำในสิ่งใหม่F#m
เริ่มEmกระทำตามใจที่A7ต้องการBm
ผมGmaj7ไปกินเหล้ากับเพื่อนมาA7นะ
ฉันF#mไปงานเสี้ยงที่ทำงานย่ะBm
ผมGmaj7เหลือเงินให้คุณแค่นี้พอA7นะ
ฉันF#mก็มีภาระใช้มากกว่าเก่าBm
ยามBmเมื่อความอดทนถึงที่สุดF#m
จึงEmต้องหยุดไว้ตรงA7เลิกรากันBm
มันBmจึงเป็นผลงานที่แสนห่วยF#m
คนEmที่ซวยก็คือA7ตัวลูกน้อยBm
