//
||| ( 2 Times ) * บัวลอยเจ้าเพื่อนยาก ทำไมจากข้าเร็วเกินไป บัวลอยไปอยู่ที่ไหน เคยรู้บางไหมโหนกคิดคำนึง ถึงบัวลอย… ||| ( 2 Times ) บัวลอยเขาเป็นชายหนุ่ม ตาเหล่ หลังงุ้ม เด๋อๆ ด๋าๆ รูปร่างแม้ไม่โสภา จิตใจล้ำฟ้าดังสมญาบัวลอย เป็นเพื่อนคุยยามเพื่อนว้าเหว่ เป็นพ่อครัวยามเพื่อนหิวโหย เป็นหมอใหญ่ยามเพื่อนโอดโอย หาหยูกยามารักษาบรรเทา บัวลอยถึงวัยเกณฑ์ทหาร พิกลพิการยังดีหนึ่งประเภทสอง อาสารับใช้ชาติพี่น้อง หัวใจคับพองกล้าหาญอดทน เป็นคนหนักเอาเบาสู้ อุตส่าห์มานะถ่อมตน ช่วยเหลือเพื่อนๆ ทุกคน ร่วมแต่ทุกข์สุขไม่สนใจ ||| ( 2 Times ) ( ซ้ำ * ) ||| ( 2 Times ) วันหนึ่งมีเสียงปืนคำราม บัวลอยถูกหามมาในเปลผ้าใบ ยังละเมอห่วงว่าใครเป็นอะไร คือคำพูดสุดท้ายของชายชื่อบัวลอย ตั้งแต่วันนั้นยันวันนี้ แสงตะเกียงริบหรี่ที่บ้านไร่ปลายดอย ไม่มีชายคนที่ชื่อบัวลอย ความเหงาหงอยค่อยเข้าปกคลุม ||| ( 2 Times ) ** โลกนี้ไม่สมประกอบ เพราะบางคนชอบเอาแต่ประโยชน์ส่วนตน โลกนี้มีสักกี่คน เป็นบัวหลุดพ้นดังคนชื่อบัวลอย (บัวลอย) ||| ( 2 Times ) ( ซ้ำ ** ) ||| ( Till End )
