บักทอง

โอ้ยน้อ.. บักทองเอ้ย โอ้ววววว บัดนี้สิเว่าถึงละนิทานก่อม ตั้งแต่คราวพุทธกาล เป็นเรื่องจริงอิงตำนาน อีสานเฮาดอกพื้นบ้าน เป็นเรื่องของบักทอง เป็นเรื่องของบักทองฆ่าแม่ ซั่นแหล่ว.. โอะๆๆๆ โอ้ยย บักทองจูงควายตู้ไปแต่เช้า เพิ่นสิฟ้าวไปไถนา บอกอีแม่ไห่ฟ้าวมา เอากับข้าวดอกมาส่ง ไถนาอยู่ผู้เดียว ไถนาแดดกะฮ่อน กูหิวข้าว เพิ่นจ่ม.. โอะๆๆๆ โอ้ย แม่ฟ้าวย่านลูกบ่ได้กินข้าว ผัดเอาก่องข้าวน้อยมา ลูกเพิ่นเห็นผลัดด่า ว่าเอามาน้อยแท้ เอามาน้อยตายแท้ เอามาน้อยตายแท้ สำพอ บ่คู่แข่วเพิ่น.. โอะๆๆๆ โอ้ย บักทองมันจับแหกควายขึ้นมา ฟาดใส่ขมับ แม่มัน ย้อนเพิ่นหิวข้าวจนว่ามือสั่น โอ้ยยย บักทองมันฆ่าแม่มันตาย ส่างมาใจฮ่ายแท้บักซาติซั่ว เลี้ยงมาจนใหญ่ ฆ่าแม่ตาย จั่งแม่นซั่ว บักทองฆ่าแม่เจ้าของตาย กินข้าวจนอิ่ม ฮอดบ่หมดพอติบ งวกไปเบิ่งแม่ พลั้นบ่หายใจ ฮ่องไห่จนว่า บอกอีแม่ตื่นๆ ขึ้นมาใหม่ สุดท้าย สายไปแล้ว.. โอ้วววว โอ้วววววว โอ้วววววว บักทองมันจับแหกควายขึ้นมา ฟาดใส่ขมับ แม่มัน ย้อนเพิ่นหิวข้าวจนว่ามือสั้น โอ้ๆๆๆ บักทองมันฆ่าแม่มันตาย ส่างมาใจฮ้ายแท้บักซาติชั่ว เลี้ยงมาจนใหญ่ฆ่าแม่ตาย จั่งแม่นซั่ว บักทองฆ่าแม่เจ้าของตาย กินข้าวจนอิ่มฮอดบ่เบิ่ดพอติบ งวกไปเบิ่งแม่พลั้นบ่หายใจ ฮ่องไห่จนว่าบอกอีแม่ตื่นๆ ขึ้นมาใหม่ สุดท้าย.. สายไปแล้ว โอ้ววว โอะๆๆๆๆ บักทองฆ่าแม่..