บักขี้เหล้านั่งเว้ากับหมา

สุดท้ายความรักสองเรามันก็จบลง มันก็คง ไม่เหลืออะไร อ้ายได้แต่คุกเข่า อ้อนวอนให้เจ้าเห็นใจ ดึงเจ้าไว้ปานใด.. เจ้ากะบ่ฟัง อ้ายบ่ฮู้ว่าจักสิฮักแนวใด ในเมื่อใจเจ้านั้นเป็นไปลายต่าง อ้ายได้แต่ทำใจ ได้แต่นอนน้ำตาพัง ก็ตั้งแต่วัน.. เจ้านั้นแอบไปมีเขา อ้ายกะเลย เลยเมา เป็นบักขี้เหล้า นั่งเว้ากับหมา กอดขวดเหล้าย่างเซ ยกขวดเท เพียว ๆ บ่ต้องโซดา อ้ายเจ็บหลาย แทบบ้า เพราะฮู้ว่าเจ้านั้นมาสวมเขา อ้ายพออยากสิเซา อยากเซา.. เซาหายใจ อ้ายกะเลย เลยเมา เป็นบักขี้เหล้า เพราะว่าฮักเจ้าหลาย ขั่นอ้ายขาดใจมื้อใด มาแวะเบ่งอ้าย.. จักน้อยแนเด้อ ขั่นอ้ายใจขาดมื้อใด มาแวะเบิ่งอ้าย.. จักน้อยแนเด้อ