นางงามตู้กระจก

นํ้าตานอง อาบสองแก้ม สายลมแย้ม พัดผ่านมา นาฬิกาบอกเวลา ดังเตือนว่าเลยเวลานอน ทอดถอนใจให้คำนึง หวังวันหนึ่ง ให้ผ่านไป ร่างของเธอ ปรนเปรอชาย ด้วยดวงใจแหลกเหลวระบม สังคมทราม ทรามเพราะคน ความยากจนใครทนได้ พ่อก็แก่แม่ไม่สบาย น้องหญิงชายวัยกำลังหม่ำ ชํ้าเพราะความที่เธอจน นี่หรือคนสังคมรังเกียจ ช่วยผู้ชายระบายความเครียด สิบร้อยพันยันรัฐมนตรี * เป็น.. นวล.. นาง.. ในอ่างนํ้า เป็น.. นาง.. งาม.. ตู้กระจก นํ้าตาตก หัวอกเธอล้มเหลว ใคร.. จะ.. รู้.. ใครจะเห็น ใคร.. จะ.. เป็น.. ผู้เห็นใจ ใครจะมา คิดจริงใจ ผ่านเลยไป ไม่จริงจัง นํ้าตานอง อาบสองแก้ม สายลมแย้ม พัดผ่านมา นาฬิกาบอกเวลา ดังเตือนว่าเลยเวลานอน ทอดถอนใจ ไม่คำนึง หวังวันหนึ่งให้ผ่านไป เพี่อพ่อแม่เป็นอยู่สบาย น้องหญิงชายได้เล่าเรียน * เป็น.. นวล.. นาง.. ในอ่างนํ้า เป็น.. นาง.. งาม.. ตู้กระจก นํ้าตาตก หัวอกเธอล้มเหลว ใคร.. จะ.. รู้.. ใครจะเห็น ใคร.. จะ.. เป็น.. ผู้เห็นใจ ใครจะมา คิดจริงใจ ผ่านเลยไป ไม่จริงจัง นํ้าตานอง อาบสองแก้ม สายลมแย้ม พัดผ่านมา นาฬิกาบอกเวลา ดังเตือนว่าเลยเวลานอน ทอดถอนใจ ไม่คำนึง หวังวันหนึ่ง ให้ผ่านไป เพี่อพ่อแม่เป็นอยู่สบาย น้องหญิงชายได้เล่าเรียน เพี่อพ่อแม่เป็นอยู่สบาย น้องหญิงชาย.. ได้เล่าเรียน